Serce na ulicy


Serce na ulicy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Serce na ulicy – polski film fabularny z 1931 roku w reżyserii Juliusza Gardana na podstawie fragmentu powieści Stefana Kiedrzyńskiego.

Spis treści

Opis fabuły | edytuj kod

Młoda Rosjanka Nadieżda (Nora Ney) znalazłszy się na bruku warszawskim bez środków do życia, wpadła w sidła szpiega Cwietkowa. Staje się jego powolnym narzędziem. Cwietkow każe jej rozkochać w sobie urzędnika ministerium, Barczyńskiego. Nadjeżda pokochała jednak całą siłą swej gwałtownej natury i wzbudziła w nim miłość. Chce go więc uratować, a nie zgubić. I Barczyński pokochał piękną Nadieżdę. Kompromituje żonę, zdradza, a w końcu porzuca... Policja zaskakuje na Pradze zebranie komunistyczne, które odbywało się przy udziale funkcjonariusza poselstwa ościennego państwa oraz odkrywa ciało zamordowanego generała rosyjskiego - emigranta. Prowadzący śledztwo kapitan Kłos każe aresztować Barczyńskiego pod zarzutem udziału w aferze szpiegowskiej ... Kiedy bohater zostaje zwolniony, prosi żonę: "Zostań, może się wszystko da naprawić"[1].

Obsada | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. FilmPolski.pl, „FilmPolski” [dostęp 2018-01-31]  (pol.).
Na podstawie artykułu: "Serce na ulicy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy