Sergiusz Najar


Sergiusz Najar w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sergiusz Najar (ur. 28 lutego 1959 w Moskwie[1]) – polski menedżer i polityk, wiceminister infrastruktury (2002–2003) i spraw zagranicznych (2003–2005).

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

W 1983 ukończył studia na Wydziale Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego. Odbył następnie studia podyplomowe na Wydziale Ekonomicznym UW (1994), a także w Centrum Europejskim UW i Maastricht University (2000).

Od 1982 pracował etatowo w strukturach uczelnianych i naczelnych Socjalistycznego Związek Studentów Polskich i Zrzeszenia Studentów Polskich. Był m.in. przewodniczącym rady uczelnianej SZSP na Uniwersytecie Warszawskim i kierownikiem wydziału zagranicznego w centrali ZSP. Pełnił funkcję przedstawiciela tej ostatniej organizacji w sekretariacie Międzynarodowego Związku Studentów w Pradze. Od 1977 do 1990 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.

Na początku lat 90. pracował m.in. jako dyrektor biura w Polskim Komitecie Olimpijskim i doradca ministra edukacji narodowej. Wkrótce przeszedł do pracy w biznesie, był wicedyrektorem gabinetu prezesa Banku Handlowego w Warszawie. W latach 1996–1997 wchodził w skład zarządu Nafty Polskiej. Następnie przez trzy lata był dyrektorem zarządzającym ds. prywatyzacji w Banku Handlowym. W 2000 objął stanowisko dyrektora generalnego ds. bankowości przedsiębiorstw w Citibanku w Pradze. W latach 1996–2001 był współorganizatorem i pierwszym prezesem zarządu Fundacji Bankowej im. Leopolda Kronenberga.

W sierpniu 2002 został podsekretarzem stanu w Ministerstwie Infrastruktury. 27 października 2003 przeszedł na tożsame stanowisko w Ministerstwie Spraw Zagranicznych. W styczniu 2005 złożył rezygnację.

Również w 2005 został prezesem zarządu Banku Ochrony Środowiska, odwołano go z tej funkcji jeszcze w tym samym roku. Od 2006 obejmował kierownicze stanowiska w polskich oddziałach zagranicznych przedsiębiorstw. W 2007 został dyrektorem oddziału bankowości transgranicznej w BRE Banku. Powoływany też w skład rad nadzorczych banków i innych spółek prawa handlowego.

W 2009 bez powodzenia jako bezpartyjny kandydat z listy SLD-UP ubiegał się o mandat posła do Parlamentu Europejskiego w okręgu dolnośląsko-opolskim, uzyskując 4477 głosów[2]. Był jednym z działaczy Stowarzyszenia „Ordynacka”[3], pełnił funkcję wiceprzewodniczącego tej organizacji.

Odznaczenia i wyróżnienia | edytuj kod

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1999)[4]. Wyróżniony Złotym Krzyżem „Za Zasługi dla ZHP”, Złotym Medalem „Za zasługi dla obronności kraju” (2005)[5] oraz odznaczeniami resortowymi i nagrodami przyznawanymi przez organizacje społecznego i gospodarcze.

Przypisy | edytuj kod

  1. BarbaraB. Wizimirska BarbaraB. (red.), Rocznik Polskiej Polityki Zagranicznej, Warszawa: Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, 2004, s. 304 .
  2. Serwis PKW – Wybory 2009, pkw.gov.pl [dostęp 2011-08-15] .
  3. ArturA. Szałkowski ArturA., Sergiusz Najar rezygnuje z kandydowania do Sejmu, naszemiasto.pl, 18 sierpnia 2011 [dostęp 2019-06-21] .
  4. M.P. z 1999 r. nr 15, poz. 205
  5. Poznaj bliżej opolskich kandydatów do Europarlamentu, 24opole.pl, 4 czerwca 2009 [dostęp 2019-06-21] .

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Sergiusz Najar" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy