Sewer


Sewer w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sewerimię męskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od przymiotnika severus, 'surowy, poważny'. Należało w starożytnym Rzymie do popularniejszych cognominów (przydomków). W latach 193-235 w Rzymie panowała dynastia Sewerów, do której należeli m.in. Septymiusz Sewer, Karakalla, Heliogabal, Aleksander Sewer[1]. Od niego zostało następnie utworzone imię Seweryn.

Istnieje kilkunastu świętych o tym imieniu. Patronem tego imienia są m.in. święci biskupi: Sewer z Rawenny (zm. 348) i Sewer z Trewiru (zm. 455).

Żeńskim odpowiednikiem imienia jest Sewera.

Sewer imieniny obchodzi: 1 lutego, 15 lutego, 24 marca, 29 kwietnia, 8 sierpnia, 20 sierpnia, 15 października, 22 października, 8 listopada i 30 grudnia[2].

Pseudonimem Sewer posługiwał się dziewiętnastowieczny pisarz polski, Ignacy Maciejowski.

Znane osoby o tym imieniu | edytuj kod

Postacie fikcyjne | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Sewer. Deon.pl. [dostęp 2014-05-17].
  2. Name – Severus (ang.). CatholicSaints.Info. [dostęp 2015-12-20].
Na podstawie artykułu: "Sewer" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy