Shaquille O’Neal


Shaquille O’Neal w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Shaquille Rashaun „Shaq” O’Neal (ur. 6 marca 1972 w Newark) – amerykański koszykarz grający w lidze NBA na pozycji środkowego, czterokrotny mistrz NBA: trzykrotnie z zespołem Los Angeles Lakers i raz z Miami Heat, mistrz olimpijski i mistrz świata.

W 1989 wystąpił w meczu gwiazd amerykańskich szkół średnich - McDonald’s All-American[1].

25 czerwca 2005 uzyskał tytuł magistra z zarządzania biznesem na Uniwersytecie w Phoenix. 1 czerwca 2011 ogłosił zakończenie kariery sportowej. W maju 2012 uzyskał stopień doktora na uniwersytecie Barry[2].

Kariera zawodowa | edytuj kod

Shaquille O’Neal do NBA trafił w 1992. Został wybrany w drafcie z numerem pierwszym przez Orlando Magic. W swoim debiutanckim sezonie został uznany najlepszym debiutantem roku oraz ustanowił rekord wszech czasów w liczbie wykonanych wsadów do kosza. W 1995. wystąpił w pierwszym swoim finale, Orlando przegrało jednak z Houston Rockets 0-4, a Shaq przegrał w pojedynku centrów z Hakeemem Olajuwonem. W tymże sezonie zdobył tytuł króla strzelców ligi (drugi tytuł zdobył w sezonie 1999/2000). Reprezentował USA na MŚ w Toronto i IO w Atlancie, zdobywając na obu imprezach złote medale. O’Neal przeszedł do Los Angeles Lakers, w barwach których święcił swe największe triumfy. Zdobył trzy tytuły mistrza NBA (2000, 2001, 2002), za każdym razem zostając najlepszym zawodnikiem finałów. W 2000 został wybrany najlepszym zawodnikiem ligi.

Pod wpływem jego ogromnej dominacji w strefie podkoszowej wynikającej z potężnej sylwetki (216 cm wzrostu oraz wagi wahającej się pomiędzy 135 kg na początku kariery a 146 na jej końcu) i nieprzeciętnej siły zmieniono w 2001 przepisy – dozwolono obronę strefową. Również z powodu jego warunków fizycznych musiano wzmocnić konstrukcję koszy w całej lidze po tym, jak kilkakrotnie, wykonując wsady, spowodował ich zniszczenie w sezonie 1992-93.

Mimo świetnej współpracy O’Neala z Kobem Bryantem i zdobytych tytułów, w 2004. odszedł, skłócony z młodszym kolegą, do Miami Heat. I w tym klubie zdobył mistrzostwo NBA (2006). Na początku 2008 przeszedł do Phoenix Suns. Mimo blisko czterdziestu lat, wciąż należał do najlepszych centrów ligi. Po raz 15. wystąpił w meczu gwiazd, uzyskując wraz z Kobem Bryantem tytuł MVP All Star. Po zakończeniu play-off w 2009 Suns uzgodnili transfer Shaqa do Cleveland Cavaliers. W 2010 podpisał dwuletni kontrakt z Boston Celtics[3].

W dniu 1 czerwca 2011 za pośrednictwem serwisu Twitter ogłosił zakończenie kariery. 6 czerwca odbyła się konferencja prasowa, na której Shaquille O’Neal oficjalnie potwierdził zakończenie kariery i rozstanie się z NBA jako zawodnik. Shaquille O’Neal był jednym z najbardziej dominujących zawodników w całej historii i zdecydowanie najbardziej dominującym podczas swej długiej kariery. Jako jedyny aktywny zawodnik w sezonie 2010/2011 był w czołówce 50 najlepszych graczy w historii NBA.

2 kwietnia 2013 w przerwie meczu Los Angeles Lakers z Dallas Mavericks, koszulka z jego numerem 34 została zastrzeżona i od tego momentu nikt nie może nosić tego numeru barwach drużyny z Los Angeles[4].

Osiągnięcia | edytuj kod

NCAA | edytuj kod

NBA | edytuj kod

Shaquille O’Neal (z lewej) razem z mistrzowską drużyną Lakers u prezydenta George W. Busha w 2002.

Kadra | edytuj kod

Inne | edytuj kod

Rekordy kariery | edytuj kod

  • 61 punktów
  • 28 zbiórek
  • 10 asyst
  • 5 przechwytów
  • 15 bloków
  • 55 minut gry

Statystyki | edytuj kod

Na podstawie Basketball-Reference.com (ang.)

Sezon regularny | edytuj kod

Play-offy | edytuj kod

Dyskografia | edytuj kod

Jako reżyser | edytuj kod

Jako producent filmowy | edytuj kod

Przed kamerą | edytuj kod

Przed kamerą gościnnie | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. 1989 McDonalds All-American Rosters (ang.). realgm.com. [dostęp 7 września 2018].
  2. Shaquille O’Neal Earns Doctorate Degree (ang.). abcnews.go.com. [dostęp 2014-07-11].
  3. NBA.com: Big Three to Big Four: Celtics sign Shaq to 2-year deal (ang.).
  4. Lakers retire Shaquille O’Neal's No. 34 in half-time ceremony (ang.). cbssports.com. [dostęp 2014-07-11].
  5. AP Player of the Year Winners (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  6. UPI Player of the Year Winners (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  7. Rupp Trophy Winners (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  8. Official NCAA Consensus All-Americans (ang.). ncaa.org. [dostęp 2 lipca 2014].
  9. a b NCAA Basketball Division I Records (ang.). ncaa.org. [dostęp 2 lipca 2014].
  10. a b c d NBA Championships: Year by Year Champions (ang.). landofbasketball.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  11. NBA All-Star Game MVP's (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  12. a b c NBA Players of the Month (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  13. a b c NBA Players of the Week (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  14. Shaquille O’Neal Profile (ang.). landofbasketball.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  15. NBA Scoring Leaders Year by Year (ang.). landofbasketball.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  16. NBA & ABA Year-by-Year Leaders and Records for Field Goal Pct (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  17. NBA & ABA Year-by-Year Playoff Leaders and Records for Points Per Game (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 29 marca 2018].
  18. NBA & ABA Year-by-Year Playoff Leaders and Records for Rebounds Per Game (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 3 kwietnia 2018].
  19. NBA & ABA Year-by-Year Playoff Leaders and Records for Blocks Per Game (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 7 kwietnia 2018].
  20. NBA & ABA Year-by-Year Playoff Leaders and Records for Field Goal Pct (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 9 kwietnia 2018].
  21. NBA & ABA Year-by-Year Playoff Leaders and Records for Free Throws (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 24 marca 2018].
  22. NBA Rookie of the Year Award Winners (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  23. All-Rookie Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  24. a b c All-NBA Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  25. All-Defensive Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  26. Duncan wins 2001-02 IBM Award (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  27. NBA Rookies of the Month (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  28. The NBA’s 50 Greatest Players (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  29. NBA Retired Numbers (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  30. Games of the XXVIth Olympiad -- 1996 (ang.). usab.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  31. TWELVTH WORLD CHAMPIONSHIP -- 1994 (ang.). usab.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  32. FIBA World Championship – MVP’s and Top Scorers (ang.). allaboutbasketball.us. [dostęp 2 lipca 2014].
  33. FIBA Basketball World Cup history (ang.). fiba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  34. USA Basketball Annual Awards (ang.). usab.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  35. 1994 FIBA Basketball World Cup Statistics Leaders – Field Goal Shoting % (ang.). fiba.basketball. [dostęp 27 maja 2020].
  36. Naismith Memorial Basketball Hall of Fame Announces 2016 Enshrinement Ceremony Presenters (ang.). hoophall.com. [dostęp 12 września 2016].
  37. National Collegiate Basketball Hall of Fame - Players (ang.). collegebasketballexperience.com. [dostęp 15 kwietnia 2018].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Shaquille O’Neal" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy