Siła żywa


Siła żywa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Siła żywa – w terminologii wojskowej eufemistyczne określenie żołnierzy (i ewentualnie wykorzystywanych przez wojsko zwierząt – np. zaprzęgowych) nieprzyjaciela. Obok „siły żywej” armie dysponują również sprzętem (pojazdy), wyposażeniem i uzbrojeniem, zwanym w tej samej terminologii „środkami ogniowymi”; często używane jest sformułowanie „siły i środki” (własne lub przeciwnika) oznaczające po prostu całokształt zdolności bojowych obejmujących zarówno ludzi, jak będące w ich dyspozycji wszelkie środki techniczne i materiałowe. Spotykane jest również odniesienie tego określenia do cywilów państwa, z którym prowadzona jest wojna, np. „siła żywa wrogiego przemysłu, czyli robotnicy”[1].

Spotykane w fachowej literaturze wojskowej określenia „obezwładnianie siły żywej”, „eliminowanie siły żywej” lub „niszczenie siły żywej” oznacza eliminację przeciwnika z walki i równoznaczne jest najczęściej zabiciu lub poważnemu zranieniu żołnierzy nieprzyjaciela.

Inne znaczenia | edytuj kod

Rzadziej spotykane zastosowanie tego pojęcia pojawiało się niegdyś w fizyce[2] i na jej pograniczu z filozofią[3] i sprowadzało się do miary energii kinetycznej: m v 2 / 2. {\displaystyle mv^{2}/2.}

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. „Strefa wojny”, 9.08.2008, „Wojenna strategia powietrzna”.
  2. „Dźwignia”, miesięcznik Towarzystwa Politechnicznego, Lwów 1882, rocznik VI, nr 6, s. 88.
  3. Fryderyk Engels, „Dialektyka przyrody”, „Miara ruchu. Praca”, 1880.
Na podstawie artykułu: "Siła żywa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy