Siatka centralna


Siatka centralna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Siatka centralnasiatka kartograficzna, płaszczyznowa. Powstaje w wyniku puszczenia wiązek światła ze środka kuli.

Cechy:

  • bardzo szybko wzrastają odległości między równoleżnikami;
  • nie otrzymamy obrazu nawet połowy kuli;
  • bardzo szybko wzrastają zniekształcenia;
  • linia łącząca dwa punkty jest linią prostą (ortodroma);
  • południki to pęk linii prostych wychodzących z bieguna
  • równoleżniki to koła współśrodkowe
  • równik odwzorowuje się w nieskończoności
  • południki i równoleżniki przecinają się pod kątem prostym i tworzą kierunki główne
  • przeważnie w tym odwzorowaniu przedstawia się obszary podbiegunowe
  • odwzorowanie to stosowane jest w komunikacji, przy wyznaczaniu tras lądowych i morskich


Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Siatka centralna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy