Siedem piękności Pasqualino


Siedem piękności Pasqualino w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Siedem piękności Pasqualino (wł. Pasqualino Settebellezze) – włoska tragikomedia z 1975 roku w reżyserii Liny Wertmüller.

Opis fabuły | edytuj kod

Pasqualino Frafuso znany jako "Pasqualino Siedem Piękności" jest Neapolitańczykiem, który żyje na utrzymaniu matki i swoich siedmiu mało atrakcyjnych sióstr. Niebawem jedna z nich zostaje uwiedziona przez lokalnego alfonsa i pracuje jako prostytutka. Pasqualino zabija mężczyznę, bo tak nakazuje rodzinny kodeks honoru. Zbrodnia wychodzi na jaw i Pasqualino trafia do więzienia. Po niefortunnym zdarzeniu, trafia na oddział psychiatryczny i robi wszystko, by tylko wydostać się z ośrodka. Wkrótce wybucha II wojna światowa, więc udając obrońcę ojczyzny zaciąga się do armii. Razem z przyjacielem Francesco dezerteruje. Zostaje schwytany przez Niemców po tym, jak widzi mord żydowskiej wioski. Trafia do obozu koncentracyjnego dowodzonego przez sadystkę, ale ma plan ucieczki.

Obsada | edytuj kod

i inni

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Siedem piękności Pasqualino" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy