Siedlińska Kępa


Na mapach: 53°23′12″N 14°36′53″E/53,386667 14,614722

Siedlińska Kępa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Siedlińska Kępa (do 1945 niem. Zoll-Werder[1]) – niezamieszkana wyspa rzeczna na Regalicy na Międzyodrzu w Szczecinie na wysokości Zdrojów. Otoczona dwoma ramionami rzeki: od wschodu Cegielinką a od zachoduMartwą Wodą.

Od XIV w. do 1630 była własnością szczecińskiego rycerskiego rodu Brakelów i nosiła nazwę Brakels-Werder[2]. W latach 1846-1945 przez wyspę przebiegała linia kolejowa ze Szczecina Głównego do Stargardu. Linia przestała istnieć w 1945 roku z powodu zburzenia i nieodbudowania mostów nad Cegielinką i Martwą Wodą.

Nazwę Siedlińska Kępa wprowadzono urzędowo w 1950 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę Zoll-Werder[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. Messtischblatt 1240 Podejuch
  2. T. Białecki, w: tenże (red.), Encyklopedia Szczecina, t. II, Szczecin 2000, s. 328.
  3. Zarządzenie Ministra Administracji Publicznej z dnia 15 grudnia 1949 r. (M.P. z 1950 r. nr 8, poz. 76, s. 76)

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Siedlińska Kępa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy