Siedm psalmów pokutnych


Siedm psalmów pokutnych w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Siedm psalmów pokutnych – zbiór psalmów w parafrazie Jana Kochanowskiego, opublikowanych w krakowskiej Drukarni Łazarzowej w 1579 roku[1].

Tom zawierał psalmy: 6, 32, 38, 51, 102, 130 oraz 143[2]. Został wydany w tym samym roku, w którym opublikowano zawierający 150 parafraz psalmów Psałterz Dawidowy przekładania Jana Kochanowskiego, lecz prawdopodobnie miało to miejsce wcześniej i Siedm psalmów pokutnych miało stanowić zapowiedź drugiego, obszerniejszego zbioru[1].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Pelc 2001 ↓, s. 126.
  2. Piśmiennictwo staropolskie: hasła osobowe A-M 1964 ↓, s. 337.

Bibliografia | edytuj kod

  • Janusz Pelc: Kochanowski. Szczyt renesansu w literaturze polskiej. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001. ISBN 83-01-13133-0.
  • Piśmiennictwo staropolskie: hasła osobowe A-M. oprac. zespół pod kierunkiem Romana Pollaka. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1964.
Na podstawie artykułu: "Siedm psalmów pokutnych" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy