Siemens Desiro


Siemens Desiro w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Siemens Desiro – rodzina elektrycznych i spalinowych zespołów trakcyjnych produkowanych przez koncern Siemens Mobility od 1998 r. i przeznaczonych głównie do ruchu regionalnego i aglomeracyjnego.

Spis treści

Historia | edytuj kod

W latach 1995–1999 koncern SiemensDüwag produkował autobusy szynowe RegioSprinter o prędkości maksymalnej 120 km/h[1]. Pod koniec lat 90. opracowano wersję rozwojową tej konstrukcji, tym razem o prędkości maksymalnej 160 km/h i napędzie elektrycznym lub spalinowym. Początkowo nazwana została RegioSprinter 2, jednak ostatecznie nadano jej nazwę Desiro (od ang. desire – pragnienie, chęć). Zmieniono także całkowicie konstrukcję pudła ze względu na wprowadzenie przez Deutsche Bahn bardziej restrykcyjnych norm dotyczących odporności konstrukcji na zderzenia[2]. Początkowo składy Siemens Desiro były produkowane przez Siemens Transportations Systems, jednak po przekształceniach w strukturze koncernu Siemens, produkcję przejęła spółka Siemens Mobility.

Konstrukcja | edytuj kod

Siemens Desiro jest rodziną elektrycznych oraz spalinowych zespołów trakcyjnych. W trakcie produkcji dokonywano wielokrotnie modernizacji konstrukcji pojazdu. Główne przeznaczenie tego typu pojazdów to obsługa połączeń regionalnych, a także aglomeracyjnych. Pojazdy są dostosowane do eksploatacji w trakcji ukrotnionej. Standardowo mogą być eksploatowane na liniach normalnotorowych (rozstaw szyn 1435 mm), z wyjątkiem szerokotorowej przeznaczonej na rozstaw rosyjski (1520 mm) wersji Desiro RUS[3][4].

Można dokonać podziału rodziny na podstawowe modele:

  • Desiro Classic – pierwotna wersja rodziny Desiro wyposażona w niską podłogę na powierzchni ok. 60% całego składu[4];
  • Desiro UK – wersja opracowana na rynek brytyjski cechująca się w niektórych typach przede wszystkim możliwością przejścia pomiędzy jednostkami w trakcji ukrotnionej[4];
  • Desiro Double Deck – wersja dwupokładowa przeznaczona dla regionalnych połączeń o wysokiej przepustowości[4];
  • Desiro Mainline (ML) – konstrukcja łącząca w sobie cechy elektrycznego zespołu trakcyjnego i pociągu wagonowego, pozwalająca na wyłączanie i włączanie członów środkowych ze składu, zgodnie z zapotrzebowaniem przewoźnika[4][5];
  • Desiro RUS – pięcioczłonowa wersja szerokotorowa przygotowana z myślą o rynku rosyjskim, przystosowana do operowania w niskich temperaturach (do -40°C), oparta na modelu Desiro ML[3];
  • Desiro City – wersja aglomeracyjna przeznaczona na rynek brytyjski[3][4][6];
  • Desiro HC – wersja regionalna o wysokiej pojemności z pierwszym i ostatnim członem jednopokładowym, a członami środkowymi piętrowymi[3][7][8];
  • Desiro Verve – wersja zaprojektowana z myślą o jak najmniejszym zużyciu energii elektrycznej[3].

Zasilanie elektrycznych zespołów trakcyjnych z rodziny Desiro odbywa się za pomocą pantografu z sieci napowietrznej lub – w przypadku niektórych składów dla brytyjskich kolei aglomeracyjnych – z trzeciej szyny. W 2018 r. Siemens podczas targów Innotrans zaprezentował pierwszy bateryjny elektryczny zespół trakcyjny na bazie rodziny Desiro ML. Skład został przeznaczony dla austriackich kolei ÖBB. Na odcinkach zelektryfikowanych skład porusza się energią czerpaną z sieci, a ponadto ładowane są baterie trakcyjne, które wykorzystuje się na odcinkach niezelektryfikowanych. Takie rozwiązanie pozwala wyeliminować użycie silnika spalinowego z połączeń na trasach niezelektryfikowanych. Skład może poruszać się z maksymalną prędkością 140 km/h na trasie z trakcją elektryczną i 120 km/h na bateriach[9][10]. Jest to jedno z pierwszych tego typu rozwiązań na rynku kolejowym w Europie. W tym samym roku bateryjny ezt Flirt Akku zaprezentował także Stadler[11].

Eksploatacja | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Lokalbanen - RegioSprinter, archive.fo, 12 lutego 2013 [dostęp 2019-01-18] .
  2. Wagony spalinowe obcych zarządów obsługujące połączenia transgraniczne. W: Robert Kroma, Janusz Sosiński, Krzysztof Zintel: Normalnotorowe wagony silnikowe kolei polskich 1991–2013. Wyd. 1.. Poznań: BWH Kolpress, 2014, s. 297-307, seria: Encyklopedia taboru. ISBN 978-83-933257-6-4. (pol.)
  3. a b c d e Desiro – die richtungsweisende Zugfamilie, siemens.com Global Website [dostęp 2019-01-18]  (ang.).
  4. a b c d e f Siemens Global Website, www.siemens.com [dostęp 2019-01-18]  (pol.).
  5. a b Desiro ML. Reliability on the rails, mobility.siemens.com [dostęp 2019-01-18]  (ang.).
  6. a b Desiro City. Evolution in motion, assets.new.siemens.com [dostęp 2019-01-18]  (ang.).
  7. Siemens Desiro HC gotowy. Jak się nim jeździ? [zdjęcia], www.rynek-kolejowy.pl [dostęp 2019-01-18]  (pol.).
  8. a b Desiro HC. Smart combination – high capacity, assets.new.siemens.com [dostęp 2019-01-18]  (ang.).
  9. DVV Media InternationalD.M.I. Ltd DVV Media InternationalD.M.I., Battery-powered Desiro ML Cityjet Eco unveiled, Railway Gazette [dostęp 2019-01-18]  (ang.).
  10. ÖBB and Siemens prezentują na Innotrasie pociąg na baterie elektryczne, www.rynek-kolejowy.pl [dostęp 2019-01-18]  (pol.).
  11. DVV Media InternationalD.M.I. Ltd DVV Media InternationalD.M.I., Flirt Akku battery multiple-unit unveiled, Railway Gazette [dostęp 2019-01-18]  (ang.).
  12. Dieselmechanischer Triebzug Desiro 5022 für die Österreichischen Bundesbahnen, bahnnews-austria.at [dostęp 2019-01-18]  (niem.).
  13. Desiro ML ÖBB cityjet für die ÖBB-Personenverkehr AG, mobility.siemens.com [dostęp 2019-01-18]  (niem.).
  14. Desiro ML für NMBS/SNCB, mobility.siemens.com [dostęp 2019-01-18]  (niem.).
  15. Spalinowe Desiro Classic, inforail.pl [dostęp 2019-01-18]  (pol.).
  16. BDZh 30, trainspo.com [dostęp 2019-01-18]  (ang.).
  17. BDZh 31, trainspo.com [dostęp 2019-01-18]  (ang.).
  18. DSB litra MQ, jernbanen.dk [dostęp 2019-01-18]  (duń.).
  19. Nye tog på Lokalbanen, gribskovinfo.dk [dostęp 2019-01-24]  (duń.).
  20. Nordjyske Jernbaner A/S - NJJ. Motorlokomotiver, jernbanen.dk [dostęp 2019-01-24]  (duń.).
  21. Γνωριμία με το Τροχαίο Υλικό Κανονικής Γραμμή του Ελληνικού Σιδ. Δικτύου (1435mm) & με τα Συγκροτήματα Συντήρησης Τροχαίου Υλικού [dostęp 2019-01-18]  (gr.).
  22. OSE withdrawn locomotives and shunters, railfaneurope.net [dostęp 2019-01-18]  (ang.).
  23. Siemens and Israel Railways sign contract for 60 double-decker regional trains, siemens.com [dostęp 2019-01-18]  (ang.).
  24. ERL Desiros take to the rails, railwaygazette.com [dostęp 2019-01-18]  (ang.).
  25. Siemens Desiro HC, abellio.de [dostęp 2019-01-18]  (niem.).
  26. Siemens Desiro VT 642 [w:] BrianB. Solomon BrianB., Field Guide to Trains: Locomotives and Rolling Stock, s. 64-65, ISBN 978-0760349977 .
  27. DB Regio bestellt 39 Regionaltriebzüge bei Siemens für das Rheintal-Netz, siemens.com [dostęp 2019-01-18]  (niem.).
  28. Unternehmensprofil, laenderbahn.com [dostęp 2019-01-24]  (niem.).
  29. Triebfahrzeuge – HLB, hlb-online.de [dostęp 2019-01-24]  (niem.).
  30. ODEG Fahrzeugen, privat-bahn.de [dostęp 2019-01-24]  (niem.).
  31. Siemens bets on Desiro Main Line, railwaygazette.com [dostęp 2019-01-18]  (ang.).
  32. Bahn, transdev.de [dostęp 2019-01-24]  (niem.).
  33. Desiro RUS — перспективный пригородный электропоезд, rzd-expo.ru [dostęp 2019-01-18]  (ros.).
  34. CFR 96, trainspo.com [dostęp 2019-01-18]  (ang.).
  35. Slovenian Railways Rolling Stock, issuu.com [dostęp 2019-01-18]  (ang.).
  36. RABe 514 czyli piętrowa ofensywa Siemensa, inforail.pl [dostęp 2019-01-18]  (pol.).
  37. Bangkok Desiro deliveries begin, railwaygazette.com [dostęp 2019-01-18]  (ang.).
  38. SPRINTER Fact Sheet, gonctd.com [dostęp 2019-01-18]  (ang.).
  39. ABpmot 426 (Desiro) sorozatú motorvonatok, vonatosszeallitas.hu [dostęp 2019-01-18]  (węg.).
  40. Class 380, scot-rail.co.uk [dostęp 2019-01-18]  (ang.).
  41. Desiro UK DMU Class 185, siemenstransportation.co.uk [dostęp 2019-01-18] [zarchiwizowane z adresu 2007-11-07]  (ang.).
  42. Desiro City – Electrical Multiple Unit for Thameslink, siemens.co.uk [dostęp 2019-01-18]  (ang.).
  43. Class 360 - National Express East Anglia, siemens.co.uk [dostęp 2019-01-18]  (ang.).
  44. Trains – Reference List, mobility.siemens.com [dostęp 2019-01-18] [zarchiwizowane z adresu 2011-10-06]  (ang.).
  45. Class 450 - South Western Railway, angeltrains.co.uk [dostęp 2019-01-18]  (ang.).
  46. Desiro City Class 707 – Electrical multiple units for South West Trains, mobility.siemens.com [dostęp 2019-01-18]  (ang.).
  47. First Capital Connect and Siemens reveal further details of Thameslink train order, firstcapitalconnect.co.uk [dostęp 2019-01-18] [zarchiwizowane z adresu 2013-11-08]  (ang.).
  48. Class 350/1 - London Midland, angeltrains.co.uk [dostęp 2019-01-18] [zarchiwizowane z adresu 2016-10-13]  (ang.).


Linki zewnętrzne | edytuj kod


Na podstawie artykułu: "Siemens Desiro" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy