Siergiej de Manjan


Siergiej de Manjan w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Siergiej Siergiejewicz de Manjan, ros. Сергей Сергеевич де Маньян (ur. ?, zm. 13 sierpnia 1969 r. w Glen Cove) – rosyjski wojskowy (pułkownik), emigrant.

W 1910 r. ukończył szkołę kawaleryjską w Twerze. Służył 1 Pułku Husarzy, a następnie 4 Zapasowym Pułku Kawalerii. Brał udział w I wojnie światowej. Doszedł do stopnia podpułkownika. W 1918 r. wstąpił do wojsk Białych na północno-zachodniej Rosji. W 1919 r. służył w Pułku Konnym gen. Stanisława Bułak-Bałachowicza. W grudniu tego roku przeszedł do służby w zbiorczym punkcie etapowym w Narwie. Po klęsce Armii Północno-Zachodniej gen. Nikołaja N. Judenicza w styczniu 1920 r., przybył do Polski, gdzie wstąpił do nowo formowanej 3 Armii Rosyjskiej. Otrzymał stopień pułkownika. Objął dowództwo brygady dywizji kozackiej. Po zakończeniu II wojny światowej wyemigrował do USA.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Krótka biografia Siergieja Siergiejewicza de Manjana (jęz. rosyjski)

Bibliografia | edytuj kod

Волков С.В. Офицеры арм.кав., 2002

Na podstawie artykułu: "Siergiej de Manjan" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy