Sinabung


Na mapach: 3°10′12″N 98°23′31″E/3,170000 98,391944

Sinabung w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sinabung (indonez. Gunung Sinabung) – czynny wulkan w północnej części Sumatry w Indonezji o wysokości 2460 m n.p.m.; zaliczany do stratowulkanów[1].

Jest najwyższym szczytem prowincji Sumatra Północna. Położony jest ok. 40 km na północny zachód od kaldery jeziora Toba, powstałej w wyniku wybuchu superwulkanu. Wulkan Sinabung wyrzuca lawy andezytowe i dacytowe. Posiada cztery kratery, z których tylko jeden jest czynny. Popularny jest wśród zaawansowanych amatorów wspinaczki.

Historia | edytuj kod

Wulkan Sinabung powstał w plejstocenie i był czynny również w holocenie[1].

Do 2010 roku wulkan uważany był za wygasły, nie były bowiem znane żadne potwierdzone relacje historyczne dotyczące jego erupcji[1]. W 1912 roku wydobywały się z niego nieznaczne ilości gazów siarkowych[2]. W roku 2010 światowe media podawały nieprawdziwą informację, że poprzednia erupcja miała miejsce w 1600 roku, co wynikło z błędnego zrozumienia informacji uzyskanych od indonezyjskich wulkanologów[3]. W 2012 roku metodą datowania radiowęglowego ustalono czas ostatniej erupcji (przed tą z roku 2010) na 740–880 n.e.[3]

Sinabung 20 marca 2010 Sinabung 10 września 2010

29 sierpnia 2010 roku, jak podała agencja BBC, ewakuowano ponad 19 tys. osób na skutek przebudzenia się wulkanu. Wulkan wyrzucał w powietrze dym i popioły na wysokość 1,5 tys. metrów i toczyła się z niego lawa[4]. Do kolejnych dwóch wybuchów doszło 30 sierpnia i 3 września; według obserwacji każda kolejna eksplozja była silniejsza, w tym trzecia trzykrotnie potężniejsza od drugiej[5]. Kolejna, jeszcze silniejsza erupcja miała miejsce 7 września. Pyły wulkaniczne były wyrzucane 3 września na wysokość 3 km, a 7 września na wysokość 5 km. Deszcz zanieczyszczony pyłem spowodował osadzenie się kilkucentymetrowej warstwy popiołu na budynkach i drzewach. Spowodował m.in. przerwania linii energetycznych.

15 września 2013 nastąpiła kolejna erupcja wulkanu. Ewakuowano ok. 3700 osób z rejonu rozległego na 2–3 km wokół wulkanu.

5 listopada 2013 doszło do kolejnej erupcji. Słup dymu i popiołu osiągnął wysokość 7 km. Ewakuowano 1293 osób z czterech wiosek wokół wulkanu.

Ten ostatni okres aktywności wulkanu trwał aż do czerwca 2018 roku[1]. Największa eksplozja miała miejsce 19 lutego 2018, słup dymu i popiołu osiągnął wysokość 16,8 km, nie stwierdzono ofiar śmiertelnych[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Sinabung (ang.). W: Global Volcanism Program [on-line]. Smithsonian Institution. [dostęp 2019-02-25].
  2. Erupcja wulkanu Sinabung na Sumatrze - władze ogłaszają czerwony alarm, ewakuacja mieszkańców. W: gazeta.pl [on-line]. 2010-08-30. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-07-17)].
  3. a b c Bulletin Report April 2018 (BGVN 43:04) (ang.). W: Global Volcanism Program [on-line]. Smithsonian Institution. [dostęp 2019-02-25].
  4. Thousands flee Indonesia volcano on Sumatra (ang.). BBC, 2010-08-29. [dostęp 2010-08-30].
  5. TVN24/Reuters: Trzecia, najpotężniejsza erupcja, 09:05, 03.09.2010

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Sinabung" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy