Sit siny


Sit siny w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sit siny (Juncus inflexus L.) – kępowa roślina wieloletnia z rośliny sitowatych. Zasięg obejmuje tereny w południowej i północnej Afryce, południowej i środkowej Azji oraz niemal całej Europie. Zawleczony został do Australii, na Nową Zelandię, do Urugwaju i Kanady[2]. W Polsce gatunek pospolity, w miejscach wilgotnych od niżu po regiel górny.

Spis treści

Morfologia | edytuj kod

Przerywany rdzeń w łodydze
Pokrój
Tworzy duże, gęste kępy do 1 m wysokości z gęstą wiązką korzeni.
Łodygi
Szydlaste, bezkolankowe, modrosine, częściowo wypełnione rdzeniem (rdzeń przerywany), u nasady (poniżej poziomu gruntu) otulone łuskowatymi, czarnobrunatnymi i błyszczącymi pochwami. Łodygi żeberkowane.
Liście
Wyłącznie odziomkowe, szydlaste, podobne do łodyg, też modrosine.
Kwiatostan
Rozpierzchła, luźna wierzchotka szczytowa. Wygląda na boczną ponieważ u nasady wyrasta jako przedłużenie łodygi przysadka.
Kwiat
Niewielkie, okwiat rdzawy, pręcików 3–6. Kwitnie od czerwca do lipca.
Owoc
Torebka jajowata, błyszcząca, ciemnobrunatna, jajowato-trójkanciasta, z małym dzióbkiem na czubku. Nasiona są drobne, rdzawe.

Biologia i ekologia | edytuj kod

Rośnie na podmokłych łąkach i pastwiskach na glebach ciężkich i słabo przewietrzanych (poniżej 10% zawartości powietrza). Ekspansywny na siedliskach wilgotnych nazbyt intensywnie wypasanych lub wydeptywanych.

Zmienność | edytuj kod

Tworzy mieszańce z sitem rozpierzchłym i skupionym.

Przypisy | edytuj kod

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-11-19].
  2. a b Taxon: Juncus inflexus (ang.). W: Germplasm Resources Information Network (GRIN) [on-line]. United States Department of Agriculture. [dostęp 2010-11-19].

Bibliografia | edytuj kod

  1. W. Szafer, S. Kulczyński, B. Pawłowski: Rośliny Polskie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1967.
  2. Marian Nowiński: Chwasty łąk i pastwisk. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1966.
Na podstawie artykułu: "Sit siny" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy