Skala Beauforta


Skala Beauforta w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Zależność między skalą Beauforta, Fujity i liczbą Macha

Skala Beauforta – skala służąca do opisu siły wiatru w stopniach Beauforta (B)[1].

Zasadniczą jej cechą jest możliwość względnej oceny siły wiatru na podstawie obserwacji powierzchni morza lub obiektów na lądzie. Rodzaj fali i użyta do jej określenia wysokość odnosi się do stanu na pełnym morzu. Znając prędkość wiatru w węzłach można oszacować stopień skali Beauforta w zakresie 3–10, korzystając z wzoru:

B v + 10 6 {\displaystyle B\approx {\frac {v+10}{6}}}

gdzie v to prędkość wiatru w węzłach.

Historia | edytuj kod

Skalę opracował w 1806 r. Francis Beaufort, irlandzki hydrograf, oficer floty brytyjskiej. Początkowo nie określała ona prędkości wiatru, lecz wymieniała ilościowe cechy od 0 do 12 określające sposób w jaki powinny pływać żaglowce - od wystarczającego, aby mieć sterowność, do takiego, przy którym żadne płótna żaglowe nie wytrzymają. Skala stała się standardem w zapisach dzienników okrętowych floty królewskiej w końcu lat 30. XIX wieku.

Została zaadaptowana do użytku na lądzie w latach 50. XIX wieku. Jej wartości posłużyły do cechowania liczby obrotów anemometrów. Taka skala została zestandaryzowana dopiero w 1932 r. i od tego czasu zaczęła wchodzić do użytku w meteorologii. W czasach współczesnych do opisu huraganów używa się skali Saffira-Simpsona, której kategoria 1 odpowiada 12 stopniowi skali Beauforta. Kategoria F1 skali Fujity opisującej tornada, również zaczyna się od 12 stopnia skali Beauforta.

W roku 1946 Międzynarodowy Komitet Meteorologiczny rozszerzył skalę Beauforta do 17 stopni, obejmując nią wiatry do 61,2 m/s. Do przeliczenia prędkości wiatru (na wysokości 10 m n.p.m.) na stopnie Beauforta stosuje się wzór B = 1,127·V2/3 (dla V w m/s) = 0,723·V2/3 (dla V w węzłach)[2].

We współczesnych (2011) tablicach Światowej Organizacji Meteorologicznej skala Beauforta podawana jest w zakresie 0–12 B[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. skala Beauforta. W: Encyklopedia [on-line]. PWN. [dostęp 2017-07-19].
  2. H. Wallbrink, F.B. Koek: Historical Wind Speed Equivalents Of The Beaufort Scale, 1850-1950. Koninklijk Nederlands Meteorologisch Instituut, 2009, s. 25. [dostęp 2017-07-19].
  3. Beaufort scale of wind. W: Manual on Codes. International Codes. Volume 1.1. World Meteorological Organization, 2014, s. A–379. [dostęp 2017-07-19].

Bibliografia | edytuj kod

  • Franciszek Haber: Vademecum żeglarza i sternika jachtowego. Warszawa: WILGA, 2004, s. 198. ISBN 83-7375-197-1.
Kontrola autorytatywna (indeks meteorologiczny):
Na podstawie artykułu: "Skala Beauforta" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy