Skoki narciarskie na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2009


Skoki narciarskie na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2009 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania  Główny artykuł: Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 2009.

Skoki narciarskie na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2009 – zawody w skokach narciarskich przeprowadzone w ramach Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2009 się w dniach 19–28 lutego tego roku w Libercu.

Na skoczniach Ještěd zostały rozegrane cztery konkurencje – trzy indywidualne (konkursy mężczyzn na obiektach HS100 i HS134 oraz konkurs kobiet na obiekcie HS100) oraz jedna drużynowa (skoki mężczyzn na obiekcie HS134)[1]. Konkurs kobiet był pierwszą w historii rywalizacją o tytuł mistrzyni świata w skokach narciarskich[2]. Indywidualnie złote medale zdobyli: Wolfgang Loitzl i Lindsey Van na skoczni HS100 oraz Andreas Küttel na skoczni HS134. Drużynowe mistrzostwo mężczyzn zdobyła reprezentacja Austrii.

Do zawodów zostało zgłoszonych 118 zawodników z 23 narodowych reprezentacji, w tym 79 mężczyzn z 22 krajów[3] i 39 kobiet[4] z 13 krajów[5].

Spis treści

Przed mistrzostwami | edytuj kod

Gregor Schlierenzauer – lider klasyfikacji Pucharu Świata przed rozpoczęciem mistrzostw.

Wśród faworytek do zwycięstwa najczęściej podawano cztery nazwiska: Anette Sagen, Anna Häfele, Ulrike Gräßler i Daniela Iraschko. Było to związane z ówczesną klasyfikacją Pucharu Kontynentalnego, w której te zawodniczki zajmowały wysokie miejsca[6]. Bezpośrednio przed mistrzostwami dwa konkursy w Notodden wygrała Iraschko, co potwierdziło, że będzie liczyć się w walce o medal[7][8].

Faworytami w konkursach mężczyzn byli: lider klasyfikacji generalnej i zwycięzca 10 konkursów Pucharu Świata do momentu rozpoczęcia mistrzostw – Gregor Schlierenzauer, wicelider i czterokrotny zwycięzca konkursów PŚ – Simon Ammann oraz Wolfgang Loitzl[6]. Tuż przed mistrzostwami konkurs Pucharu Świata w Oberstdorfie wygrał Harri Olli[9] i także był uważany za jednego z faworytów. Regularnie miejsca w pierwszej dziesiątce zawodów zajmowali Anders Jacobsen i Thomas Morgenstern, co sprawiło, że także byli uznawani za kandydatów do medalu. Wśród faworytów wymieniano także takie nazwiska jak: Adam Małysz, Dmitrij Wasiljew czy Ville Larinto[2].

W konkursie drużynowym kandydatem do zdobycia złotego medalu była reprezentacja Austrii[6], która wygrała prawie wszystkie konkursy drużynowe w sezonie. W walce o medale faworytami były także reprezentacje: Finlandii – zwycięzcy konkursu drużynowego na 10 dni przed mistrzostwami[10], Rosji, która zajęła drugie miejsce w konkursie drużynowym w Oberstdorfie[10], Niemiec i Japonii[6][2].

Skocznie | edytuj kod

Dwa spośród czterech konkursów (konkurs indywidualny mężczyzn i kobiet) skoków narciarskich podczas Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2009 odbyły się na skoczni normalnej (HS100) w Libercu. Pozostałe dwa konkursy (indywidualny i drużynowy mężczyzn) zostały przeprowadzone na dużym obiekcie (HS134), znajdującym się w tym samym kompleksie skoczni.

Jury | edytuj kod

Dyrektorem konkursów w skokach narciarskich na mistrzostwach świata w Libercu był Leoš Škoda oraz z ramienia Międzynarodowej Federacji Narciarskiej, dyrektor zawodów Pucharu Świata Walter Hofer. Asystentem Waltera Hofera był, podobnie jak w innych oficjalnych zawodach organizowanych przez FIS, Miran Tepeš. Sędzią technicznym był Sandro Sambugaro, a jego asystentem Yutaka Minemura.

Skład sędziowski poszczególnych konkursów przedstawia poniższa tabela.

Przebieg zawodów | edytuj kod

Lindsey Van – mistrzyni świata w skokach narciarskich z 2009 roku. Ulrike Gräßler – wicemistrzyni świata w skokach narciarskich z 2009 roku. Wolfgang Loitzl – mistrz świata ze skoczni normalnej. Andreas Küttel – mistrz świata ze skoczni dużej. Martin Schmitt – wicemistrz świata ze skoczni dużej. Thomas Morgenstern – mistrz świata w konkursie drużynowym.

Pierwszym z konkursów indywidualnych na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2009 w Libercu były zawody kobiet na skoczni normalnej. Jednocześnie był to pierwszy w historii mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym konkurs w skokach narciarskich, w którym o medale rywalizowały kobiety[2]. Początkowo na liście startowej znalazło się 39 zawodniczek, jednak ostatecznie w konkursie udział wzięło 36 skoczkiń. Ze startu zrezygnowały dwie reprezentantki Czech – Natálie Dejmková i Lucie Míková oraz reprezentantka Kanady, Atsuko Tanaka. Konkurs przebiegał w niekorzystnych warunkach atmosferycznych, głównie za sprawą silnych opadów śniegu[19].

Belka startowa przed pierwszą serią konkursową została umieszczona na 24 pozycji. Pierwszą zawodniczką, która oddała skok była Maren Lundby, która uzyskała 73,5 metra. Chwilę później Yūki Itō uzyskała rezultat o metr dłuższy i objęła prowadzenie, którego nie oddała aż do skoku Ayumi Watase na 76,5 metra. Pierwszy skok na odległość punktu konstrukcyjnego (90 metrów) był zasługą najmłodszej uczestniczki zawodów, reprezentującej Francję – Coline Mattel. Do tego wyniku nie zbliżyła się żadna ze skoczkiń aż do momentu, gdy swój skok oddała Magdalena Schnurr. Reprezentantka Niemiec uzyskała 89 metrów, co dało jej drugie miejsce. Tę samą odległość uzyskała Daniela Iraschko, jednak ze względu na lepsze noty za styl wyprzedziła Niemkę. Identyczny skok i notę jak Iraschko uzyskała także Lindsey Van, w wyniku czego obie zawodniczki zajmowały ex aequo tę samą lokatę. Jedynie dwie zawodniczki zdołały oddać skok za punktem kalkulacyjnym obiektu w Libercu. Tymi zawodniczkami były: Ulrike Gräßler oraz Anette Sagen. Obie zawodniczki uzyskały 93,5 metra, jednak liderką po pierwszej rundzie została Gräßler[19].

Drugą serię konkursową przeprowadzono z belki startowej nr 25. Pierwsza z zawodniczek, Julia Kykkänen uzyskała 72 metry, dzięki czemu awansowała na 26. pozycję. Chwilę później Ayuka Takeda skoczyła 75 metrów i objęła prowadzenie. Odległość 87 metrów osiągnięta przez Helenę Olsson Smeby spowodowała, że zawodniczka prowadziła w konkursie. Zmiana liderki nastąpiła dopiero po skoku Jenny Mohr, która skoczyła 8 metrów bliżej, jednak mimo to wyprzedziła Smeby. Kilka minut później na pierwszym miejscu znalazła się Bigna Windmüller[19].

Skok z problemami w powietrzu na odległość 59,5 metra oddała Manja Pograjc, która tym samym spadła o 10 pozycji. Na pierwszym miejscu nadal była Windmüller, jednak krótko później prowadzenie objęła Jacqueline Seifriedsberger, a następnie Ayumi Watase oraz Jessica Jerome[19].

Daniela Iraschko, uzyskując 91 metrów, objęła prowadzenie. Lindsey Van, która zajmowała z Iraschko ex aequo czwarte miejsce, skoczyła 6,5 metra dalej i wyprzedziła Austriaczkę. Kolejną zawodniczką na starcie była Coline Mattel, jednak uzyskała gorszy rezultat od poprzedniczek i po swojej próbie zajmowała trzecią lokatę. Na starcie pozostały dwie zawodniczki – Anette Sagen i Ulrike Gräßler, jednak żadna z nich nie zdołała pokonać prowadzącej Van. Tym samym Lindsey Van została pierwszą kobietą w historii, która zdobyła złoty medal mistrzostw świata w skokach narciarskich. Srebrny medal przyznany został Gräßler, a brązowy – Sagen[19].

Drugą z konkurencji były skoki mężczyzn na skoczni normalnej, które odbyły się 21 lutego. Pierwszym zawodnikiem, który oddał skok był Maciej Kot, jednak uzyskał 86 metrów, co nie pozwoliło mu awansować do serii finałowej. Pierwszym skoczkiem, który lądował za punktem konstrukcyjnym był Ołeksandr Łazarowycz, który po skoku na 91,5 metra objął prowadzenie. Kolejny z zawodników, Robert Hrgota skoczył dwa metry dalej i to on został liderem konkursu. Dalszy skok oddał reprezentant Czech, Lukáš Hlava – 96,5 metra. Pozostawał liderem aż do skoku Takanobu Okabe, który pokonał Hlavę o 2,5 metra. Tuż za nim na belce startowej pojawił się Kamil Stoch, który dzięki odległości 99,5 metra objął prowadzenie[20].

Stoch pozostawał liderem przez 20 skoków, krócej od niego skakali zawodnicy, którzy zajmowali miejsca w pierwszej 20 ówczesnej klasyfikacji Pucharu Świata, między innymi: Roman Koudelka, Michael Uhrmann i Anders Bardal. Pół metra bliżej od Stocha skoczył Andreas Küttel i mimo wyższych od Polaka not sędziowskich, uplasował się o pół punktu za nim[20].

Dopiero po skoku Ville Larinto na 101 metrów, reprezentant Polski przestał prowadzić w konkursie. Kolejnym zawodnikiem był Dmitrij Wasiljew, jednak uzyskane przez niego 94,5 metra gwarantowało tylko awans do finałowej serii, gdyż po skoku zajmował miejsce w drugiej dziesiątce stawki. Skoczkiem, który wystartował po Wasiljewie był Anders Jacobsen, który po skoku na 102 metry objął prowadzenie w konkursie. Jeszcze dalszy skok, na 104,5 metra oddał Harri Olli i wyprzedził Jacobsena. Żaden z pięciu pozostałych zawodników nie zdołał pokonać reprezentanta Finlandii. Martin Schmitt skoczył 100,5 metra, Thomas Morgenstern uzyskał 101,5 metra, Wolfgang Loitzl – 103,5 metra, Simon Ammann – 102 metry, podobnie jak lider Pucharu Świata, Gregor Schlierenzauer. Po pierwszej serii drugie miejsce za Ollim zajmował Loitzl, a trzecie Jacobsen[20].

Drugą serię rozpoczął Dienis Korniłow i dzięki skokowi na 93,5 metra objął prowadzenie na dłuższy czas. Rosjanina wyprzedził dopiero Robert Kranjec (20. po pierwszej serii), który uzyskał rezultat o cztery metry dalszy. Kolejny ze skoczków, Dmitrij Wasiljew pokonał Kranjca o metr i został nowym liderem konkursu, a jego skok pozwolił mu awansować na 10. miejsce końcowej klasyfikacji[20].

Zmiana na prowadzeniu miała miejsce po skoku Romana Koudelki, który oddał skok na 97 metrów, jednak miał przewagę punktową po pierwszej serii i dzięki temu wyprzedził Wasiljewa. Pierwszą dziesiątkę otwarł Andreas Küttel, który oddał najdłuższy do tego momentu drugiej serii skok i dzięki temu zajmował pierwsze miejsce. Dziewiąty po pierwszej rundzie Kamil Stoch uzyskał odległość 100,5 metra i objął prowadzenie. Skok Polaka był najdłuższym ze wszystkich ustanych w drugiej serii konkursowej[20].

Kolejni zawodnicy – Martin Schmitt i Ville Larinto oddali krótsze skoki, w związku z czym Stoch pozostawał na pierwszym miejscu. Wyprzedził go natomiast kolejny ze skoczków, Simon Ammann. Dwukrotny mistrz olimpijski z Salt Lake City uzyskał 99,5 metra i dzięki przewadze punktowej zdołał pokonać reprezentanta Polski. Najdłuższy skok drugiej serii oddał następny zawodnik – Thomas Morgenstern. Austriak uzyskał 101,5 metra, jednak nie ustał swojej próby i za sprawą obniżonych not sędziowskich wypadł z pierwszej piątki konkursu. Gregor Schlierenzauer uzyskał rezultat o pół metra gorszy od prowadzącego Ammanna, ale dzięki przewadze z pierwszej serii wyprzedził Szwajcara o pół punktu[20].

Zajmujący po pierwszej serii skoków trzecią pozycję Anders Jacobsen oddał jeden z najkrótszych skoków drugiej serii[b] i spadł o kilkanaście pozycji. Taką samą odległość co zajmujący pierwsze miejsce Schlierenzauer uzyskał Wolfgang Loitzl i wyprzedził swojego rodaka o 7 punktów. Zwycięzca pierwszej serii konkursu o mistrzostwo świata na skoczni normalnej – Harri Olli lądował na 87 metrze i stracił szanse na medal[20].

Tym samym mistrzem świata został Wolfgang Loitzl, srebrny medal zdobył Gregor Schlierenzauer, a brązowy Simon Ammann. Tuż za podium, na czwartym miejscu znalazł się Kamil Stoch[20].

Trzecią konkurencją były skoki mężczyzn na obiekcie dużym, które rozegrano 27 lutego. Jako pierwszy na belce startowej zasiadł Radik Żaparow i uzyskał 111 metrów. Z numerem drugim wystartował Alexandre Mabboux, który skoczył metr dalej i wyprzedził Kazacha. Jednym z kolejnych zawodników był reprezentant Ukrainy, Witalij Szumbareć, który po skoku na 116,5 metra zajmował pierwszą pozycję. Tuż za nim swój skok oddał inny Ukrainiec – Wołodymyr Boszczuk i dzięki odległości 119,5 metra objął prowadzenie[21].

Pierwszy skok na odległość punktu konstrukcyjnego oddał dziewiąty zawodnik konkursu – Nikołaj Karpienko, który dzięki temu został liderem. Na pierwszym miejscu utrzymywał się aż do skoku Sebastiana Colloredo, który co prawda skoczył pół metra krócej od reprezentanta Kazachstanu, ale dzięki wyższym notom sędziowskim wyprzedził go o 0,1 punktu[21].

W momencie, gdy do skoku przygotowywał się Rafał Śliż, nastąpiło pogorszenie warunków atmosferycznych wokół skoczni w Libercu. Systematycznie, aż do końca konkursu warunki pogarszały się[21].

Identyczny skok co prowadzący Sebastian Colloredo oddał Kamil Stoch, jednak uzyskał o punkt wyższe noty za styl i objął prowadzenie w konkursie. Pierwszym skoczkiem, który przekroczył granicę 120 metrów był Robert Kranjec, który lądował 5,5 metra za punktem K. Bezpośrednio po Słoweńcu skok na 127 metr oddał Stephan Hocke i wyprzedził Kranjca. Taki sam skok z identyczną notą za styl uzyskał Adam Małysz i wspólnie z Niemcem prowadził w zawodach. Zmiana na pierwszym miejscu nastąpiła po skoku Romana Koudelki, który uzyskał 128 metrów oraz noty sędziowskie po 19 punktów i plasował się na pierwszym miejscu[21].

Anders Bardal jako pierwszy przekroczył 130 metrów, lądując metr za tą granicą. Kolejnym zawodnikiem był Andreas Küttel, który dzięki skokowi na 133,5 metra i wysokim notom sędziowskim został nowym liderem konkursu[21].

Kolejni zawodnicy skakali krócej od Küttela, jednak niemal wszyscy osiągnęli rezultat powyżej 125 metra. Pół metra bliżej od Szwajcara skoczył Martin Schmitt i tracił 0,4 punktu do prowadzącego zawodnika. Pół metra bliżej od Schmitta skoczył natomiast Anders Jacobsen i tracił do niego 1,4 punktu[21].

Tuż za prowadzącą czwórką znalazł się ówczesny lider Pucharu Świata, Gregor Schlierenzauer, który oddał skok na 132 metry[21].

Z powodu silnego wiatru, druga seria była co kilka minut przerywana. Podjęto dwie próby przeprowadzenia serii finałowej. Pierwsza z nich została zakończona po skokach 23 zawodników. Wśród nich najdłuższą odległość uzyskał Michael Neumayer (123,5 metra), a na prowadzeniu znajdował się Thomas Morgenstern. Drugą próbę zakończono po skokach 16 zawodników. Najdłuższy skok w tej grupie zawodników oddał Emmanuel Chedal, który uzyskał 121,5 metra i jako jedyny przekroczył granicę punktu konstrukcyjnego[21].

Ostatecznie jury konkursu zdecydowało się odwołać serię finałową i przyjąć wyniki pierwszej rundy za wyniki końcowe. Tym samym pierwszy raz w historii zdarzyło się, że konkurs skoków narciarskich na obiekcie dużym w ramach mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym zakończył się na pierwszej serii. W związku z anulowaniem drugiej serii, mistrzem świata został Andreas Küttel, wicemistrzem – Martin Schmitt, a brązowy medal wywalczył Anders Jacobsen[21].

Ostatnią konkurencją skoków narciarskich podczas Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2009 były zawody drużynowe mężczyzn na skoczni dużej, które odbyły się 28 lutego. W konkursie wystartowało 12 drużyn. Po pierwszej kolejce skoków, podobnie jak po wszystkich kolejnych na prowadzeniu była reprezentacja Austrii. Najdalej w pierwszej kolejce skoczył Wolfgang Loitzl, który lądował na 131. metrze. Tuż za Austrią znajdowały się ekipy Finlandii i Norwegii. Najdalej w drugiej kolejce, 127 metrów skoczył reprezentant Japonii, Takanobu Okabe, dzięki czemu ekipa japońska zajmowała drugie miejsce. W trzeciej turze najdłuższy skok oddał Stefan Hula, który uzyskał taki sam rezultat jak wcześniej wspomniany Okabe. Pozostali zawodnicy uzyskali rezultaty słabsze o kilka metrów od Huli, w wyniku czego reprezentacja Polski awansowała na drugie miejsce. W ostatniej grupie pierwszej serii najdalej skoczył Gregor Schlierenzauer (127,5 metra) i Austria umocniła się na pozycji lidera. Metr krótszy skok oddał Anders Jacobsen, jednak mimo to był to rezultat wystarczający, aby awansować na drugie miejsce. Na trzecie miejsce po skoku Adama Małysza na 121 metrów spadła reprezentacja Polski. Dziesiąte miejsce w konkursie drużynowym zajęła reprezentacja Niemiec, która była zaliczana do faworytów konkursu. Z uwagi na to, że w serii finałowej startuje tylko osiem drużyn, Niemcy zakończyli start w konkursie po czterech skokach[22].

Najdłuższym skokiem piątej kolejki okazało się 136 metrów Wolfganga Loitzla, który na dodatek dostał 59 punktów za styl[c] i powiększył przewagę punktową drużyny Austrii nad pozostałymi ekipami. Trzy metry bliżej od Loitzla lądował Anders Bardal, dzięki czemu Norwegia pozostała wiceliderem konkursu. W szóstej kolejce najdalej skoczył Takanobu Okabe, który uzyskał 135 metrów przy wysokich notach za styl. Metr krócej skoczył reprezentant Austrii, Martin Koch. W przedostatniej kolejce dwóch zawodników uzyskało 129 metrów, co było najdłuższym spośród skoków tej grupy. Tymi zawodnikami byli Jakub Janda i Johan Remen Evensen. Po siódmej kolejce za prowadzącą Austrią, na drugim miejscu pozostawała Norwegia, a na trzecim – Japonia[22].

W ostatniej, ósmej kolejce najdalej skoczył reprezentant Polski, Adam Małysz, który uzyskał 123,5 metra. Dzięki temu reprezentacja Polski awansowała na czwarte miejsce w końcowej klasyfikacji zawodów. Pół metra krócej od Małysza skoczyli Robert Kranjec i Gregor Schlierenzauer. Drużynowymi mistrzami świata zostali Austriacy, wicemistrzami – Norwegowie, a brązowy medal przypadł reprezentantom Japonii[22].

Medaliści | edytuj kod

Mężczyźni | edytuj kod

Konkurs indywidualny na skoczni HS100 (21.02.2009) | edytuj kod

Konkurs indywidualny na skoczni HS134 (27.02.2009) | edytuj kod

Konkurs drużynowy na skoczni HS134 (28.02.2009) | edytuj kod

Kobiety | edytuj kod

Konkurs indywidualny na skoczni HS100 (20.02.2009) | edytuj kod

Klasyfikacja medalowa | edytuj kod

Wyniki | edytuj kod

Mężczyźni | edytuj kod

Kwalifikacje do konkursu indywidualnego na skoczni HS100 (21.02.2009) | edytuj kod

Legenda:

pq – zawodnik ma zapewnioną kwalifikację dzięki pozycji w pierwszej „10” klasyfikacji Pucharu Świata Q – zawodnik zakwalifikował się do konkursu głównego nq – zawodnik odpadł w kwalifikacjach DNS – zawodnik nie wystartował

Konkurs indywidualny na skoczni HS100 (21.02.2009) | edytuj kod


Kwalifikacje do konkursu indywidualnego na skoczni HS134 (27.02.2009) | edytuj kod

Legenda:

pq – zawodnik ma zapewnioną kwalifikację dzięki pozycji w pierwszej „10” klasyfikacji Pucharu Świata Q – zawodnik zakwalifikował się do konkursu głównego nq – zawodnik odpadł w kwalifikacjach DNS – zawodnik nie wystartował DSQ – zawodnik został zdyskwalifikowany

Konkurs indywidualny na skoczni HS134 (27.02.2009) | edytuj kod


Wyniki pierwszej anulowanej serii | edytuj kod
Wyniki drugiej anulowanej serii | edytuj kod

Konkurs drużynowy na skoczni HS134 (28.02.2009) | edytuj kod


Kobiety | edytuj kod

Konkurs indywidualny na skoczni HS100 (20.02.2009) | edytuj kod


Składy reprezentacji | edytuj kod

Poniżej znajduje się zestawienie wszystkich reprezentacji męskich i kobiecych, które wzięły udział w mistrzostwach świata. Mimo wcześniejszego zgłoszenia, w żadnym z konkursów nie wystartowali skoczkowie: Markus Eggenhofer, Petyr Fyrtunow, Martin Cikl, Juha-Matti Ruuskanen, Nicolas Mayer, Felix Schoft, Roar Ljøkelsøy i Primož Peterka oraz skoczkinie: Natálie Dejmková, Lucie Míková i Atsuko Tanaka. Dejmková i Míková nie wystartowały z powodu upadków podczas jednej z serii treningowych. Trener kobiecej reprezentacji Czech, Jaroslav Sakala uznał, że mogło to być wynikiem młodego wieku zawodniczek i postanowił wycofać je ze startu w mistrzostwach świata[23].

Ze względu na fakt, że Simon Ammann i Adam Małysz bronili tytułów mistrza świata z 2007 roku, w kwalifikacjach do konkursu indywidualnego na skoczni dużej Szwajcarzy mogli wystawić pięciu skoczków, a na skoczni normalnej taką możliwość mieli Polacy. Dlatego też w pierwszym z konkursów uczestniczyło pięciu reprezentantów Polski[24]. W zawodach na skoczni dużej Szwajcarzy nie skorzystali ze wspomnianego przywileju, gdyż reprezentacja tego kraju na MŚ 2009 liczyła tylko dwóch skoczków[25].

Legenda:

q – zawodnik nie zakwalifikował się do konkursu głównego; DNS – zawodnik nie wystartował w konkursie głównym; - – zawodnik nie został zgłoszony do kwalifikacji.

Upadki | edytuj kod

W trakcie kwalifikacji i konkursów na mistrzostwach świata w Libercu odnotowano tylko jeden nieustany skok. Zdarzenie to miało miejsce w drugiej serii konkursu mężczyzn na skoczni normalnej, a skoczkiem, który nie wylądował był Thomas Morgenstern[15].

25 lutego, podczas drugiej serii jednego z treningów przed konkursem indywidualnym mężczyzn na skoczni HS134, tuż po lądowaniu upadł reprezentant Polski, Kamil Stoch, a w trzeciej turze skoku nie ustał reprezentant Szwajcarii, Simon Ammann, który ostatecznie został zwycięzcą tej serii[t][152].

W pozostałych startach nie odnotowano żadnego upadku[13][14][16][17][18].

Uwagi | edytuj kod

  1. W tabeli podano rekordy skoczni obowiązujące przed rozpoczęciem mistrzostw świata.
  2. Krótszy skok od Jacobsena oddał tylko Noriaki Kasai, który lądował na 83 metrze.
  3. Maksymalna liczba punktów to 60.
  4. Skok z upadkiem.
  5. Druga seria została odwołana z powodu niekorzystnych warunków atmosferycznych.
  6. a b Podano wyniki punktowe po zsumowaniu noty za skok z pierwszej serii z notą z serii anulowanej.
  7. a b c Skład austriackiego zespołu w konkursie drużynowym na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2007: Wolfgang Loitzl, Gregor Schlierenzauer, Andreas Kofler, Thomas Morgenstern.
  8. a b Skład czeskiego zespołu w konkursie drużynowym na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2007: Roman Koudelka, Jan Matura, Antonín Hájek, Jakub Janda.
  9. a b Skład fińskiego zespołu w konkursie drużynowym na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2007: Arttu Lappi, Matti Hautamäki, Harri Olli, Janne Ahonen.
  10. a b c d Skład japońskiego zespołu w konkursie drużynowym na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2007: Shōhei Tochimoto, Takanobu Okabe, Daiki Itō, Noriaki Kasai.
  11. Skład kanadyjskiego zespołu w konkursie drużynowym na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2007: Trevor Morrice, Graeme Gorham, Gregory Baxter, Stefan Read.
  12. a b c Skład kazachskiego zespołu w konkursie drużynowym na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2007: Asan Tachtachunow, Iwan Karaułow, Nikołaj Karpienko, Radik Żaparow.
  13. a b Skład niemieckiego zespołu w konkursie drużynowym na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2007: Stephan Hocke, Tobias Bogner, Jörg Ritzerfeld, Martin Schmitt.
  14. a b c d Skład norweskiego zespołu w konkursie drużynowym na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2007: Tom Hilde, Anders Bardal, Anders Jacobsen, Roar Ljøkelsøy.
  15. a b Skład polskiego zespołu w konkursie drużynowym na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2007: Kamil Stoch, Piotr Żyła, Robert Mateja, Adam Małysz.
  16. a b c d Skład rosyjskiego zespołu w konkursie drużynowym na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2007: Dmitrij Ipatow, Ilja Roslakow, Dienis Korniłow, Dmitrij Wasiljew.
  17. Skład słoweńskiego zespołu w konkursie drużynowym na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2007: Primož Pikl, Jernej Damjan, Rok Urbanc, Peter Žonta.
  18. a b Skład szwajcarskiego zespołu w konkursie drużynowym na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2007: Simon Ammann, Michael Möllinger, Guido Landert, Andreas Küttel.
  19. a b c Skład ukraińskiego zespołu w konkursie drużynowym na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2007: Wołodymyr Traczuk, Ołeksandr Łazarowycz, Witalij Szumbareć, Wołodymyr Boszczuk.
  20. W trakcie serii próbnych bierze się pod uwagę tylko odległość uzyskaną przez zawodnika. Nie przyznaje się not za styl.

Przypisy | edytuj kod

  1. Mistrzostwa Świata 2009 (pol.). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2010-07-01].
  2. a b c d Paweł Guzik: Skoki Narciarskie: Mistrzostwa Świata w Libercu czas zacząć! (pol.). skijumping.pl, 17.02.2009. [dostęp 2010-07-13].
  3. a b c d e f g h i FIS Nordic World Ski Championships 2009 Ski Jumping - Normal Hill Individual: Start List Training (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2016-09-18].
  4. Andrzej Mysiak: Mistrzostwa Świata Liberec 2009 od jutra (pol.). skokinarciarskie.pl, 2009-02-17. [dostęp 2010-07-13].
  5. FIS Nordic World Ski Championships 2009 Ski Jumping Ladies - Start List Training (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  6. a b c d Anna Pietrzak: Skoki Narciarskie: Faworyci na MŚ w Libercu. Istnieją pewniacy? (pol.). skokinarciarskie.pl, 18.02.2009. [dostęp 2010-07-28].
  7. Wyniki CoC kobiet, z dnia 2009-02-13 w Notodden (HS 100), Norwegia (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2010-07-28].
  8. Wyniki CoC kobiet, z dnia 2009-02-14 w Notodden (HS 100), Norwegia (pol.). skijumping.pl. [dostęp 2010-07-28].
  9. Anna Szczepankiewicz, Paweł Guzik: Skoki Narciarskie: PŚ w Oberstdorfie: Harri Olli wygrywa z rekordem skoczni! (pol.). skijumping.pl, 14.02.2009. [dostęp 2010-07-28].
  10. a b Tadeusz Mieczyński: Skoki Narciarskie: PŚ w Oberstdorfie: Finowie triumfują, Rosjanie drudzy! (pol.). skijumping.pl, 15.02.2009. [dostęp 2010-07-28].
  11. Ještěd, Liberec (niem.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2012-03-06].
  12. Ewa Ulińska: Liberec, Jested (opis skoczni) (pol.). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2010-07-01].
  13. a b FIS Nordic World Ski Championships 2009 Ski Jumping Ladies - Normal Hill Individual Official Results (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2011-07-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-04)].
  14. a b FIS Nordic World Ski Championships 2009 Ski Jumping - Normal Hill Individual Results Qualification (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2011-07-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-06)].
  15. a b FIS Nordic World Ski Championships 2009 Ski Jumping - Normal Hill Individual Official Results (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2011-07-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-04)].
  16. a b FIS Nordic World Ski Championships 2009 Ski Jumping - Large Hill Individual Results Qualification (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2010-01-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-06)].
  17. a b FIS Nordic World Ski Championships 2009 Ski Jumping - Large Hill Individual Official Results (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2011-07-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-04)].
  18. a b FIS Nordic World Ski Championships 2009 Ski Jumping - Large Hill Team Official Results (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2011-07-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-03-04)].
  19. a b c d e Andrzej Mysiak: Skoki Narciarskie - Lindsey Van pierwszą w historii mistrzynią świata! (pol.). skokinarciarskie.pl, 20 lutego 2009. [dostęp 2010-07-23].
  20. a b c d e f g h Andrzej Mysiak: Skoki Narciarskie - MŚ: Wielkie emocje, złoty Loitzl, Stoch czwarty! (pol.). skokinarciarskie.pl, 21 lutego 2009. [dostęp 2010-07-26].
  21. a b c d e f g h i Andrzej Mysiak: Skoki Narciarskie - MŚ: Andreas Kuettel mistrzem świata! (pol.). skokinarciarskie.pl, 27 lutego 2009. [dostęp 2010-07-28].
  22. a b c Andrzej Mysiak: Skoki Narciarskie - MŚ: Austria najlepsza, Polska tuż za podium! (pol.). skokinarciarskie.pl, 28 lutego 2009. [dostęp 2010-07-28].
  23. František Bouc: Surprise snow for championships (ang.). praguepost.com, 26 lutego 2009. [dostęp 2016-05-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-04-30)].
  24. a b c Andrzej Mysiak: Skoki Narciarskie - Polacy i Austriacy na Mistrzostwa Świata w Libercu (pol.). skokinarciarskie.pl, 13 lutego 2009. [dostęp 2010-07-18].
  25. a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w FIS-Ski - event: Liberec 2009, Calendar (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2010-07-18].
  26. FIS Nordic World Ski Championships 2007, Sapporo / JPN, Ski Jumping, Large Hill Individual, Results Qualification (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-02-25)].
  27. FIS Nordic World Ski Championships 2007, Sapporo / JPN, Ski Jumping, Large Hill Individual, Official Results (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-02-27)].
  28. FIS Nordic World Ski Championships 2007, Sapporo / JPN, Ski Jumping, Normal Hill Individual, Official Results (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-30)].
  29. FIS Nordic World Ski Championships 2007, Sapporo / JPN, Ski Jumping, Normal Hill Individual, Results Qualification (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-03-04)].
  30. FIS Nordic World Ski Championships 2007, Sapporo / JPN, Ski Jumping, Large Hill Team, Official Results (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-02-27)].
  31. FIS-Ski - biographie: EGGENHOFER Markus (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  32. FIS-Ski - biographie: KOCH Martin (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  33. FIS-Ski - biographie: LOITZL Wolfgang (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  34. FIS-Ski - biographie: MORGENSTERN Thomas (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  35. FIS-Ski - biographie: SCHLIERENZAUER Gregor (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  36. Белорусские спортсмены выступят в трех дисциплинах чемпионата мира по лыжным видам спорта (biał.). sportblr.com, 2009-02-17. [dostęp 2013-04-12].
  37. FIS-Ski - biographie: SOBOLEV Ivan (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  38. FIS-Ski - biographie: FARTUNOV Petar (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  39. FIS-Ski - biographie: ZOGRAFSKI Vladimir (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  40. FIS-Ski - biographie: CIKL Martin (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  41. FIS-Ski - biographie: HLAVA Lukas (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  42. FIS-Ski - biographie: JANDA Jakub (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  43. FIS-Ski - biographie: KOUDELKA Roman (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  44. FIS-Ski - biographie: KOZISEK Cestimir (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  45. FIS-Ski - biographie: VACULIK Ondrej (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  46. FIS-Ski - biographie: PAERN Illimar (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  47. Tuija Hankkila: Skoki Narciarskie: Finowie ogłosili skład na Liberec (pol.). skijumping.pl, 16 lutego 2009. [dostęp 2010-07-20].
  48. FIS-Ski - biographie: HAUTAMAEKI Matti (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-02-20].
  49. FIS-Ski - biographie: KEITURI Kalle (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  50. FIS-Ski - biographie: LARINTO Ville (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  51. FIS-Ski - biographie: OLLI Harri (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  52. FIS-Ski - biographie: RUUSKANEN Juha-Matti (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  53. FIS-Ski - biographie: CHEDAL Emmanuel (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  54. FIS-Ski - biographie: DESCOMBES SEVOIE Vincent (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  55. FIS-Ski - biographie: LAZZARONI David (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  56. FIS-Ski - biographie: MABBOUX Alexandre (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  57. FIS-Ski - biographie: MAYER Nicolas (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  58. FIS-Ski - biographie: ITO Daiki (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  59. FIS-Ski - biographie: KASAI Noriaki (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-02-20].
  60. FIS-Ski - biographie: OKABE Takanobu (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  61. FIS-Ski - biographie: TOCHIMOTO Shohei (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  62. FIS-Ski - biographie: YUMOTO Fumihisa (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  63. FIS-Ski - biographie: BOYD-CLOWES Mackenzie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  64. FIS-Ski - biographie: READ Stefan (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  65. FIS-Ski - biographie: KARAULOV Ivan (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  66. FIS-Ski - biographie: KARPENKO Anatoliy (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  67. FIS-Ski - biographie: KARPENKO Nikolaz (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  68. FIS-Ski - biographie: KOROLEV Alexey (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  69. FIS-Ski - biographie: ZHAPAROV Radik (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  70. Tomasz Medyński: Skoki Narciarskie: Znamy skład ekip niemieckich na Liberec (pol.). skijumping.pl, 17 lutego 2009. [dostęp 2010-07-20].
  71. FIS-Ski - biographie: HOCKE Stephan (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  72. FIS-Ski - biographie: NEUMAYER Michael (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  73. FIS-Ski - biographie: SCHMITT Martin (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-02-21].
  74. FIS-Ski - biographie: SCHOFT Felix (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  75. FIS-Ski - biographie: UHRMANN Michael (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-02-21].
  76. FIS-Ski - biographie: BARDAL Anders (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  77. FIS-Ski - biographie: EVENSEN Johan Remen (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  78. FIS-Ski - biographie: HILDE Tom (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  79. FIS-Ski - biographie: JACOBSEN Anders (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  80. FIS-Ski - biographie: LJOEKELSOEY Roar (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-02-21].
  81. FIS-Ski - biographie: HULA Stefan (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  82. FIS-Ski - biographie: KOT Maciej (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  83. FIS-Ski - biographie: MALYSZ Adam (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-02-21].
  84. FIS-Ski - biographie: RUTKOWSKI Lukasz (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  85. FIS-Ski - biographie: STOCH Kamil (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  86. FIS-Ski - biographie: SLIZ Rafal (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  87. FIS-Ski - biographie: IPATOV Dimitry (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  88. FIS-Ski - biographie: KARELIN Pavel (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  89. FIS-Ski - biographie: KORNILOV Denis (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  90. FIS-Ski - biographie: ROSLIAKOV Ilja (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  91. FIS-Ski - biographie: VASSILIEV Dimitry (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  92. FIS-Ski - biographie: KOZMA Szilveszter (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  93. FIS-Ski - biographie: TUDOR Remus (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  94. FIS-Ski - biographie: ZMORAY Tomas (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  95. FIS-Ski - biographie: DAMJAN Jernej (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  96. FIS-Ski - biographie: HRGOTA Robert (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  97. FIS-Ski - biographie: KRANJEC Robert (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-02-21].
  98. FIS-Ski - biographie: MEZNAR Mitja (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  99. FIS-Ski - biographie: PETERKA Primoz (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  100. FIS-Ski - biographie: FAIRALL Nicholas (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  101. FIS-Ski - biographie: JOHNSON Anders (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  102. FIS-Ski - biographie: AMMANN Simon (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-02-21].
  103. FIS-Ski - biographie: KUETTEL Andreas (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  104. FIS-Ski - biographie: AREN Andreas (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  105. FIS-Ski - biographie: ERIKSON Johan (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  106. FIS-Ski - biographie: BOSHCHUK Volodymyr (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  107. FIS-Ski - biographie: LAZAROVYCH Oleksandr (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  108. FIS-Ski - biographie: SHUMBARETS Vitaliy (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  109. FIS-Ski - biographie: COLLOREDO Sebastian (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  110. FIS-Ski - biographie: DE CRIGNIS Alessio (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  111. FIS-Ski - biographie: DELLASEGA Roberto (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  112. FIS-Ski - biographie: MORASSI Andrea (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  113. FIS-Ski - biographie: IRASCHKO Daniela (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  114. FIS-Ski - biographie: SEIFRIEDSBERGER Jacqueline (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  115. FIS-Ski - biographie: DEJMKOVA Natalie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  116. FIS-Ski - biographie: DOLEZELOVA Michaela (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  117. FIS-Ski - biographie: MIKOVA Lucie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  118. FIS-Ski - biographie: PUSTKOVA Vladena (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  119. FIS-Ski - biographie: KYKKAENEN Julia (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  120. FIS-Ski - biographie: ESPIAU Caroline (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  121. FIS-Ski - biographie: MATTEL Coline (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  122. FIS-Ski - biographie: THOMAE Lara (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  123. FIS-Ski - biographie: VUIK Wendy (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  124. FIS-Ski - biographie: ITO Yuki (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  125. FIS-Ski - biographie: TAKEDA Ayuka (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  126. FIS-Ski - biographie: WATASE Ayumi (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  127. FIS-Ski - biographie: YAMADA Izumi (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  128. FIS-Ski - biographie: DE LEEUW Nata (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  129. FIS-Ski - biographie: TANAKA Atsuko (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  130. FIS-Ski - biographie: WILLIS Katie (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  131. FIS-Ski - biographie: GRAESSLER Ulrike (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  132. FIS-Ski - biographie: HAEFELE Anna (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  133. FIS-Ski - biographie: MOHR Jenna (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  134. FIS-Ski - biographie: SCHNURR Magdalena (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  135. FIS-Ski - biographie: JAHR Line (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  136. FIS-Ski - biographie: LUNDBY Maren (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  137. FIS-Ski - biographie: SAGEN Anette (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  138. FIS-Ski - biographie: SMEBY Helena Olsson (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  139. FIS-Ski - biographie: KLINEC Barbara (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  140. FIS-Ski - biographie: LOGAR Eva (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  141. FIS-Ski - biographie: POGRAJC Manja (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  142. FIS-Ski - biographie: ROGELJ Spela (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  143. FIS-Ski - biographie: HENDRICKSON Sarah (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  144. FIS-Ski - biographie: JEROME Jessica (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  145. FIS-Ski - biographie: JOHNSON Alissa (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  146. FIS-Ski - biographie: VAN Lindsey (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  147. FIS-Ski - biographie: WINDMUELLER Bigna (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  148. FIS-Ski - biographie: DEMETZ Lisa (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  149. FIS-Ski - biographie: INSAM Evelyn (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  150. FIS-Ski - biographie: RUNGGALDIER Elena (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  151. FIS-Ski - biographie: STUFFER Barbara (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2012-03-09].
  152. Marcin Hetnał: Skoki Narciarskie: Wasilliew, Schlierenzauer oraz Ammann najdalej na treningach, upadek Stocha (pol.). skijumping.pl, 25 lutego 2009. [dostęp 2010-07-21].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Skoki narciarskie na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2009" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy