Skrajnik rufowy


Skrajnik rufowy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Skrajnik rufowy, achterpik lub inaczej afterpik – pomieszczenie lub fragment wnętrza kadłuba zajmujące rufową część jednostki pływającej. Pojęcie to może oznaczać przedział kadłuba pomiędzy końcem rufy a najbliższym jej poprzecznym elementem konstrukcyjnym lub może to być pierwsze większe pomieszczenie od strony rufy lub też ostatni z trzech głównych obszarów wnętrza kadłuba. Skrajnik rufowy może być przykryty pokładem rufowym lub podłogą kokpitu.

Na mniejszych jednostkach skrajniki rufowe w postaci dużych pomieszczeń są spotykane znacznie rzadziej od analogicznych w skrajnikach dziobowych. Czasami nie ma ich w ogóle, a kadłub jednostki kończy się wydłużonym kokpitem. Natomiast, jeśli takie pomieszczenie występuje, jest ono szersze, za to krótsze i niższe od tego w części dziobowej.

Spis treści

Skrajnik jako przedział | edytuj kod

Skrajnik rufowy może oznaczać pierwszy przedział kadłuba od strony rufy. Na większych statkach jest to wtedy pomieszczenie pomiędzy tylnicą lub pawężą a najbliższą grodzią, natomiast na mniejszych jednostkach, np. jachtach znajduje się pomiędzy końcem kadłuba a ostatnią obręczą wręgową. Może być wtedy niewielkim pomieszczeniem lub schowkiem wykorzystywanym do przechowywania różnych rzeczy. Jego wielkość jest pomniejszona dodatkowo o obudowy wałów śrubowych i mechanizmów sterowych. Na mniejszych jednostkach może to być również niezatapialna komora wypełniona w całości pianką poliuretanową lub nawet zajęta przez szczelnie zamknięty pojemnik wypełniony powietrzem, choć stosuje się to rzadziej niż w komorach dziobowych.

Skrajnik jako pomieszczenie | edytuj kod

Na mniejszych jednostkach np. na jachtach skrajnik rufowy nazywany jest achterpikiem i może oznaczać schowek na rufie, albo też może być nazwą ostatniego dużego pomieszczenia wewnątrz jednostki. Wtedy pomieszczenie to jest połączone przejściem z resztą pomieszczeń kabiny lub posiada wyjście do kokpitu. Od góry może prowadzić do niego oddzielny właz zwany achterlukiem. W takim achterpiku może być urządzony przedział maszynowy, zainstalowany kingston, kambuz, magazyn bosmański, magazyn prowiantowy, rzadziej pomieszczenie mieszkalne oraz mogą być tam przechowywane rzeczy, które z racji swojego ciężaru umieszcza się raczej z tyłu niż z przodu jednostki (z wyjątkiem kotwicy), takie jak: butle gazowe, akumulatory itp.

Skrajnik jako obszar | edytuj kod

Na mniejszych jednostkach achterpikiem nazywana jest czasami wręcz jedna z trzech głównych przestrzeni wnętrza kadłuba (pozostałymi są wtedy forpik oraz śródokręcie).

Zobacz też | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

  • Jerzy W. Dziewulski: Wiadomości o jachtach żaglowych. Warszawa: Alma-Press, 2008, s. 106. ISBN 978-83-7020-358-0.
  • Zbigniew Dąbrowski, Jerzy W. Dziewulski, Marek Berkowski: Vademecum żeglarstwa morskiego. Warszawa: Alma-Press, 2005, s. 221. ISBN 83-7020-328-0.
Na podstawie artykułu: "Skrajnik rufowy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy