Skrwa Lewa


Skrwa Lewa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Skrwa Lewa (Skrwa[2]) – rzeka w Polsce, lewobrzeżny dopływ Wisły[3] o długości 45,2 km[4].

Źródła rzeki znajdują się na południe od wsi Łanięta. Przepływa między innymi przez Belno, Gostynin i Soczewkę, w pobliżu której wpada do Wisły, oraz Gostynińsko-Włocławski Park Krajobrazowy. Stanowi granicę pomiędzy Kujawami a Mazowszem.

W jej dolinie rozciąga się "oz gostyniński". Ten kręty wał towarzyszy jej na długości 14 kilometrów, charakteryzuje się falistym zarysem linii grzbietowej i często stromymi stokami. Pomiędzy Belnem a Gostyninem jej dolina jest Obszarem Chronionego Krajobrazu Dolina Skrwy Lewej, w którym znajdują się dwa rezerwaty przyrody: rezerwat przyrody Drzewce i rezerwat przyrody Dolina Skrwy.

W maju 2010 roku rzeka na niespotykaną do tej pory skalę wylała w górnym swym biegu pomiędzy Łaniętami a Belnem i Sokołowem.[potrzebny przypis]

W przeszłości rzeka nosiła nazwę Brwa, z czasem nazwana została Skrwą Lewą[5].

Naprzeciwko, po drugiej stronie Wisły, płynie Skrwa Prawa.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Skrwa na mapie Geoportalu Polskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej. Główny Geodeta Kraju. [dostęp 2017-05-09].
  2. Skrwa Lewa na mapie Geoportalu Polskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej (wynik wyszukiwania), Główny Geodeta Kraju, za: Mapa topograficzna w skali 1:10 000; Protokół z posiedzenia KNMiOF w dniach 9 - 10 maja 2005 [dostęp 2017-05-09] .
  3. Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady. Główny Urząd Geodezji i Kartografii. s. 256. [dostęp 2017-05-09].
  4. Skrwa Lewa na mapie Geoportalu Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej >> Moduł: Obszary Dorzeczy (wynik wyszukiwania). Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. [dostęp 2017-05-09].
  5. Błękitno-zielona perła Mazowsza (pol.). Gmina Nowy Duninów. s. 162. [dostęp 2017-10-19].
Na podstawie artykułu: "Skrwa Lewa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy