Slalom równoległy


Slalom równoległy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Slalom równoległy – jedna z konkurencji narciarstwa alpejskiego rozgrywana zarówno wśród mężczyzn jak i kobiet, m.in. w ramach Pucharu Świata w narciarstwie alpejskim.

Spis treści

Zasady | edytuj kod

Zawody indywidualne | edytuj kod

Zawody polegają na tym, że na stoku ścigają się dwaj (lub więcej) zawodnicy, jadący na (w miarę możliwości) tak samo ustawionej trasie slalomowej. Trasa przejazdu wyznaczona jest jedynie przez wewnętrzne tyczki lub pary tyczek (w pozostałych konkurencjach bramka to tyczka (lub para tyczek) wewnętrzna i zewnętrzna). Różnica poziomów między startem a metą musi wynosić 80–100 m, a liczba bramek zawierać się w przedziale 20–30. Jeśli slalom rozgrywany jest na dwóch trasach, jedna ma tyczki niebieskie, druga – czerwone. Odległość między tymi samymi bramkami sąsiednich tras musi wynosić 6–7 m. Obaj (lub więcej) zawodnicy startują, gdy otworzą się jednocześnie ich bramki startowe. Zawody rozgrywane są metodą pucharową, do startu dopuszczanych jest 32 najlepszych zgłoszonych zawodników (zgodnie z posiadanymi przez nich punktami FIS). Charakter trasy odpowiada slalomowi lub krótkiej trasie slalomu giganta, na której niektórzy zawodnicy używają również bardzo krótkich nart (165 cm).

Zawody drużynowe | edytuj kod

Zawody drużynowe odbywają się również systemem pucharowym. Do zawodów dopuszczanych jest 16 lub 8 reprezentacji krajowych. Jeśli któraś reprezentacja nie wystartuje, nie jest dodawana żadna inna reprezentacja (tak było w Mistrzostwach Świata w narciarstwie alpejskim w 2011 roku, gdy wystartowało 11 drużyn). W każdej reprezentacji zgłaszanych jest 4–6 zawodników (co najmniej 2 kobiety i 2 mężczyzn), ale w danej rundzie startuje 4 (2 mężczyzn i 2 kobiety), w której kobiety i mężczyźni jadą na zmianę: kobieta drużyny A na niebieskiej trasie, mężczyzna drużyny A na niebieskiej trasie, kobieta drużyny A na czerwonej trasie i mężczyzna drużyny A na czerwonej trasie. Za wygranie przejazdu drużyna zdobywa punkt. Do kolejnej rundy awansuje drużyna, która zdobędzie więcej punktów (4:0 lub 3:1, jeśli w każdym przejeździe choć jeden zawodnik dojedzie do mety), w przypadku remisu awansuje ta drużyna, której łączny czas lepszego mężczyzny i lepszej kobiety jest lepszy.

Historia | edytuj kod

Po raz pierwszy zawody w slalomie równoległym w ramach Pucharu Świata rozegrano w 1975 roku w Val Gardena. Później – przez kilkanaście lat – rozgrywano zawody jedynie w ramach Pucharu Narodów lub jako dyscypliny pokazowe prezentowane na koniec sezonu Pucharu Świata. W 1986 r. w Wiedniu po raz pierwszy rozegrano zawody przy sztucznym świetle. W latach 1986 i 1987 przeprowadzono dwa pokazowe zawody kobiet w Olympiapark w Monachium. Na każdych zawodach było ok. po 50 tysięcy widzów. W 1997 roku rozegrano w ramach Pucharu Świata dwie konkurencje w slalomie równoległym (w Tignes i Mammoth Mountain), w tym jedną w równoległym slalomie gigancie. W 2009 roku przeprowadzono dwukrotnie promocyjne zawody w slalomie równoległym w Moskwie (2 stycznia i 21 listopada).

Po kilkunastoletniej przerwie zawody Pucharu Świata w slalomie równoległym zostały rozegrane w Monachium 2 stycznia 2011 roku[1]. Zwyciężyli Maria Pietilä-Holmner i Ivica Kostelić. Zawody obserwowało 30 tysięcy widzów.

W ramach Mistrzostw Świata w Narciarstwie Alpejskim w 2011 roku rywalizację drużynową rozegrano w dniu 16 lutego 2011 roku w Garmisch-Partenkirchen w Niemczech w postaci slalomu równoległego (giganta). Zakwalifikowano do niego 16 najwyżej punktowanych drużyn w klasyfikacji FIS[2]. Pięć z nich (Norwegia, Słowenia, Finlandia, Japonia i Liechtenstein) zdecydowało się nie brać udziału w tych zawodach, ostatecznie startowało 11 drużyn (spośród których 5 najwyżej punktowanych otrzymało dziką kartę i awansowało do ćwierćfinału bez udziału w eliminacjach).

Na zamknięcie sezonu 2010/11 20 marca 2011 roku w ośrodku narciarskim Lenzerheide w Szwajcarii w ramach Pucharu Świata FIS rozegrano zawody drużynowe (również w gigancie) o nazwie Nations Team Event, których rezultaty nie liczyły się jednak do punktacji pucharu. Na starcie stanęło 9 drużyn, spośród których Czechy musiały walczyć z Chorwacją o awans do ćwierćfinału (wygrały Czechy). Pozostałe 7 drużyn (Austria, Francja, Kanada, Niemcy, Szwajcaria, Szwecja i Włochy) miało dziką kartę.

W sezonie 2011/2012 zawody noworoczne w Monachium nie były rozgrywane. Natomiast 21 lutego 2012 roku rozegrano w Moskwie zawody slalomu równoległego kobiet i mężczyzn. Zawody zostały rozegrane na terenie Kompleksu Sportowego Łużniki przy sztucznym oświetleniu na sztucznym stoku o wysokości ok. 60 m[3].

Od 2012 roku niektóre zawody slalomu równoległego rozgrywane są w formule City Event. Jest to dyscyplina łącząca cechy slalomu i slalomu giganta: system pucharowy, co najmniej 20 bramek oddalonych od siebie o co najmniej 10 m, bramki zaznaczone tylko jedną, wewnętrzną, podwójną tyczką; wymagania sprzętowe jak dla slalomu[4].

W sezonie 2012/2013 zawody w ramach Pucharu Świata FIS w slalomie równoległym były rozgrywane kolejny raz w formule City Event dwukrotnie dla obu płci:

  • zawody noworoczne, 1 stycznia 2013 roku w Monachium o 17:45 w Olympiapark München
  • zawody 29 stycznia 2013 roku w Moskwie 29 stycznia o 17:00 (CET).

W sezonach 2013/2014, 2014/2015 i 2015/2016 zawody planowane w formule City Event w Monachium 1 stycznia zostały odwołane[5].

Od sezonu 2015/2016 zawody slalomu równoległego w ramach Pucharu Świata są rozgrywane trzykrotnie w sezonie:

  • w grudniu w Alta Badia (mężczyźni w slalomie gigancie, w grudniu 2017 roku rozegrano również równoległy slalom kobiet w Courchevel)
  • 1 stycznia w Oslo (w 2018 roku) (obie płcie w formule City Event)
  • pod koniec stycznia lub lutym w Sztokholmie (obie płcie w formule City Event).

24 lutego 2018 roku po raz pierwszy w programie Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Pjongczangu odbyły się drużynowe zawody w slalomie równoległym. Trasa liczyła 26 bramek i uskok (po 9 bramce). W zawodach wzięło udział 16 drużyn: Austria, Korea Południowa (awans Austrii), Szwecja, Słowenia (awans Szwecji), USA, Wielka Brytania (awans Wielkiej Brytanii), Sportowcy olimpijscy z Rosji, Norwegia (awans Norwegii), Czechy, Włochy (awans Włoch), Francja, Kanada (awans Francji), Niemcy, Słowacja (awans Niemiec), Szwajcaria i Węgry (awans Szwajcarii). W półfinale Austria pokonała Szwecję, Norwegia Wielką Brytanię, Francja Włochy i Szwajcaria Niemcy. W finale Szwajcaria pokonała Austrię, a Norwegia Francję.

Wyniki | edytuj kod

Pełna lista zawodów (w tym pokazowych) w slalomie równoległym rozgrywanych w ramach lub przy okazji Pucharu Świata oraz olimpiad zimowych (zawody drużynowe).

Zawody indywidualne | edytuj kod

* – zawody zaznaczone kolorowym tłem były liczone do punktacji Pucharu Świata.

Zawody drużynowe | edytuj kod

Wyniki w zawodach drużynowych, mimo że rozgrywanych w ramach Pucharu Świata, na mistrzostwach świata i igrzyskach olimpijskich, nie są liczone do punktacji Pucharu Świata.

Slalom równoległy w Polsce | edytuj kod

W dniach 22–24 stycznia 2019 roku na trasie Palenica 1 w Szczawnicy rozegrano Międzynarodowe Mistrzostwa Polski w Narciarstwie Alpejskim 2019, w ramach których 24 stycznia po raz pierwszy organizowano zawody w slalomie równoległym kobiet i mężczyzn. W kategorii mężczyzn zwyciężył Michał Michalik z NKN Warszawa, a w kategorii kobiet – Katarzyna Wąsek z SRS Czantoria[7].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Jakub Wojczyński: Slalom równoległy zagościł w Pucharze Świata. Przegląd Sportowy (Sports.pl), 2011-01-03. [dostęp 2011-02-24].
  2. W sezonie 2010/2011 Polska była klasyfikowana na 22. miejscu (na 23 klasyfikowane państwa), za Wielką Brytanią i przed Monako (m.in. klasyfikacja drużynowa na stronie FIS)
  3. Mancuso, Pinturault claim Moscow city event points (ang.). [dostęp 2012-04-15].
  4. City Event Rules for Alpine World Cup, fis-ski.com, 25 lipca 2016 [dostęp 2018-01-01]  (ang.).
  5. Informacja o odwołaniu Cicy Event w Monachium 1 stycznia 2014 roku na stronie FIS. [dostęp 2014-10-12].
  6. Alpine Team Event, Yongpyong Alpine Centre, 24 lutego 2018 [dostęp 2018-02-24] .
  7. AnnaA. Karczewska AnnaA., Wąsek i Michalik mistrzami Polski w PSL, www.pzn.pl, 24 stycznia 2019 [dostęp 2019-01-24] .
Na podstawie artykułu: "Slalom równoległy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy