Sloane Stephens


Sloane Stephens w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sloane Stephens (ur. 20 marca 1993 w Plantation) – amerykańska tenisistka, mistrzyni juniorskich turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej, zwyciężczyni US Open 2017, finalistka French Open 2018.

Spis treści

Kariera tenisowa | edytuj kod

Tenisistka zadebiutowała w rozgrywkach cyklu ITF w 2007 roku, biorąc dwukrotnie udział w kwalifikacjach do niewielkich turniejów w Stanach Zjednoczonych. W obu przypadkach pomyślnie przeszła kwalifikacje i podobnie w obu turniejach w fazie głównej odpadła w drugiej rundzie. W marcu 2008 roku dzięki dzikiej karcie wzięła udział w kwalifikacjach do turnieju WTA w Miami, ale przegrała w pierwszej rundzie z Jekatieriną Byczkową. W tym samym roku, ponownie dzięki dzikiej karcie, zagrała w kwalifikacjach US Open, w których wygrała w pierwszej rundzie z Melindą Czink i przegrała w drugiej ze Stefanie Vögele.

Rok 2009 przyniósł jej spore sukcesy w juniorskich turniejach wielkoszlemowych. W Paryżu we French Open, jako kwalifikantka dotarła do półfinału gry pojedynczej, przegrywając w nim z Kristiną Mladenovic, późniejszą triumfatorką turnieju. W tym samym roku osiągnęła ćwierćfinał juniorskiego Wimbledonu, ale ponownie przegrała z Kristiną Mladenovic. Dzięki tym sukcesom osiągnęła miejsce nr 5 w światowym rankingu juniorskim. Największe sukcesy jednak odniosła w grze podwójnej. W 2010 roku wygrała trzy juniorskie turnieje wielkoszlemowe w grze podwójnej, French Open, Wimbledon i US Open, wszystkie w parze z Tímeą Babos.

W 2009 roku z dziką kartą wystąpiła w pierwszej rundzie turnieju kwalifikacyjnego w Miami, ale przegrała w niej z Oqgul Omonmurodovą oraz w Los Angeles, gdzie wygrała pierwszy mecz z Lenką Wienerową a przegrała drugi z Anastasija Rodionową. Wystąpiła także w kwalifikacjach do US Open, ale Portugalka Neuza Silva okazała się od niej lepsza. W roku 2010 (ponownie z dziką kartą) udanie przeszła kwalifikacje do turnieju w Indian Wells, pokonując Renatę Voráčovą i Arantxę Parra Santonję. W fazie głównej wygrała pierwsza rundę z Lucie Hradecką i przegrała drugą z Wierą Zwonariową. W 2011 roku wygrała kwalifikacje Roland Garros, pokonując w nich takie zawodniczki jak: Séverine Brémond, Julia Cohen i Anastasija Piwowarowa i po raz pierwszy w karierze zagrała w turnieju głównym, w którym odpadła jednak już w pierwszej rundzie przegrywając z Eleną Baltachą.

Pierwszy singlowy turniej wygrała w maju 2011 roku, w Reggio Emilia.

W 2013 roku awansowała do półfinału wielkoszlemowego Australian Open. W ćwierćfinale wygrała z Sereną Williams 3:6, 7:5, 6:4, natomiast w półfinale przegrała z Wiktoryją Azaranką wynikiem 1:6, 4:6. Na French Open wyrównała swój najlepszy rezultat, docierając do czwartej rundy, w której ponownie uległa Szarapowej 4:6, 3:6. Na Wimbledonie osiągnęła ćwierćfinał singla, przegrywając z późniejszą triumfatorką, Marion Bartoli. W czwartej rundzie US Open poniosła porażkę z Sereną Williams. Była też rezerwową zawodniczką WTA Tour Championships.

W sezonie 2014 zaliczyła cztery mecze w australijskim Wielkim Szlemie. Przegrała, tak jak przed rokiem, z Azaranką, wygrywając też pięć gemów. W Indian Wells awansowała do ćwierćfinału. Na French Open po raz trzeci z rzędu doszła do czwartej rundy. Także ćwierćfinał zdobyła w Birmingham.

W roku 2015 Amerykanka zwyciężyła w pierwszym w karierze turnieju singlowym w Waszyngtonie, pokonując Anastasiję Pawluczenkową 6;1, 6:2.

Od stycznia do kwietnia 2016 roku Stephens wygrała trzy turnieje: dwa w kategorii WTA International Series (w Auckland i Acapulco) oraz jeden rangi WTA Premier w Charleston. Następnie uległa kontuzji.

W sierpniu 2017 doszła do półfinałów w Toronto i Cincinnati. Następnie, grając z chronionym rankingiem, zwyciężyła w wielkoszlemowym US Open. W zawodach wygrała z pięcioma rozstawionymi przeciwniczkami, w tym w meczu mistrzowskim z Madison Keys wynikiem 6:3, 6:0.

W 2018 roku Amerykanka triumfowała na kortach w Miami, pokonując w finale Jeļenę Ostapenko. Podczas French Open, w swoim drugim w karierze meczu o mistrzostwo wielkoszlemowe, przegrała 6:3, 4:6, 1:6 z Simoną Halep. Następnie Amerykanka doszła do ostatniej rundy w Montrealu, gdzie pokonała między innymi Elinę Switolinę, oraz do ćwierćfinału US Open.

Historia występów wielkoszlemowych | edytuj kod

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

     NH, turniej nie odbył się

Występy w grze pojedynczej | edytuj kod

Występy w grze podwójnej | edytuj kod

Występy w grze mieszanej | edytuj kod

Finały turniejów WTA | edytuj kod

Gra pojedyncza 9 (6–3) | edytuj kod

Gra podwójna 1 (0–1) | edytuj kod

Występy w Turnieju Mistrzyń | edytuj kod

W grze pojedynczej | edytuj kod

Występy w Turnieju WTA Elite Trophy | edytuj kod

W grze pojedynczej | edytuj kod

Finały turniejów rangi ITF | edytuj kod

Gra pojedyncza 2 (1–1) | edytuj kod

Gra podwójna 2 (1–1) | edytuj kod

Finały wielkoszlemowych turniejów juniorskich | edytuj kod

Gra podwójna (4) | edytuj kod

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Sloane Stephens" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy