Sołomerecze


Na mapach: 54°04′23″N 27°28′07″E/54,073056 27,468611

Sołomerecze w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sołomerecze (biał. Саламарэчча, ros. Соломоречье) – wieś na Białorusi, w obwodzie mińskim, w rejonie mińskim, w sielsowiecie Józefowo.

Dawniej miasteczko i dobra. Gniazdo rodowe kniaziów Sołomereckich, będących gałęzią Rurykowiczów. Sołomereccy posiadali Sołomerecze aż do wygaśnięcia rodu w 1641, kiedy to po kądzieli przeszły na własność Stetkiewiczów, a następnie innych rodów. W 1745 cześnik smoleński Michał Golejewski zakupił Sołomerecze za 110000 zp[2].

W czasach Rzeczypospolitej ziemie te leżały w województwie mińskim. Odpadły od Polski w wyniku II rozbioru[3][4]. W granicach Rosji wieś należała do ujezdu mińskiego w guberni mińskiej. Ponownie pod polską administracją w latach 1919 - 1920 w okręgu mińskim Zarządu Cywilnego Ziem Wschodnich.

Przypisy | edytuj kod

  1. Liczby ludności miejscowości obwodu mińskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku (ros.).
  2. Sołomerecze, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola, Warszawa 1890, s. 60 .
  3. Zygmunt Gloger Geografia historyczna ziem dawnej Polski. Województwo Mińskie.
  4. Dzieje Polski. Atlas ilustrowany. redakcja: dr Witold Sienkiewicz, Elżbieta Olczak.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Sołomerecze" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy