Soból i panna (film)


Soból i panna (film) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Soból i panna – polski melodramat w reżyserii Huberta Drapelli z 1983, oparty na powieści obyczajowej Józefa Weyssenhoffa z 1911 pod tym samym tytułem.

Film jest stosunkowo wierny wobec fabuły pierwowzoru, jednak na plan pierwszy wysuwa się dość banalny wątek romansowy, który w utworze literackim zdominowany został przez opisy przyrody i sceny polowań. Ekranizację utworu zrealizowano w plenerach Suwalszczyzny, której znakomicie „udało się” oddać klimat Kresów. Pochwalne recenzje od krytyków za swoją rolę w tym filmie otrzymał Jan Englert.

Opis fabuły | edytuj kod

Litwa kowieńska na przełomie XIX i XX w. Podczas polowania spotykają się zamożny student Michał Rajecki i uboga, ale pełna przymiotów ducha i urodziwa Warszulka. Mimo dzielących ich różnic społecznych i majątkowych między młodymi ludźmi rodzi się miłość, której na drodze stają konwenanse obyczajowe. Młody panicz rychło przestaje się interesować szczerze zakochaną w nim dziewczyną i powodowany wyrzutami sumienia swata ją z miejscowym chłopem. Zbyt późno spostrzega, że popełnił błąd.

Obsada | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Soból i panna (film)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy