Songnen Pingyuan


Songnen Pingyuan w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Songnen Pingyuan (chiń. 松嫩平原; pinyin Sōngnèn Píngyuán) – nizina w północno-wschodnich Chinach (Jilin i Heilongjiang), w dorzeczu rzek Sungari i Nen Jiang, między Wielkim i Małym Chinganem; północna część Niziny Mandżurskiej. Nizina nie wznosi się wyżej niż 200 m n.p.m.[1]. Klimat umiarkowany chłodny, kontynentalny, z cyrkulacją monsunową. Występują liczne bagna i jeziora a także wieczna zmarzlina na północy[2]. Miejscami zachowały się stepy[3]. Część terenów wykorzystana jest pod uprawę (buraki, kukurydza, proso, pszenica, soja, sorgo, ziemniaki)[4]. Główne miasta niziny to Harbin, Daqing (największy region wydobycia ropy naftowej w kraju) i Qiqihar[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. 东北平原 (chiń.). 中国科学院地理科学与资源研究所, 2007-04-24. [dostęp 2011-11-28].
  2. a b Sungnun Nizina. WIEM, darmowa encyklopedia. [dostęp 2011-11-28].
  3. Регионы Китая – ЦЗИЛИНЬ (ros.). china.org.cn. [dostęp 2011-11-28].
  4. Andrzej Maryański, Andrzej Halimarski: Chiny. red. Hanna Krzysztofik. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1980, s. 133–138. ISBN 83-01-00952-7.
Na podstawie artykułu: "Songnen Pingyuan" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy