Spółdzielczość


Spółdzielczość w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Spółdzielczość – forma ruchu społeczno-gospodarczego i metoda gospodarowania[1], obejmująca instytucje spółdzielcze oraz ich oddziaływanie na społeczeństwo[2].

Pierwsze spółdzielnie zaczęto tworzyć w połowie XIX w.[3] Kolebką ruchu spółdzielczego była Anglia, gdzie w 1844 r. w miejscowości Rochdale powstała spółdzielnia spożywców, która stanowiła wzorzec dla ruchu spółdzielczego[1].

W Europie Środkowej w drugiej połowie XIX. w. rozwinęły się przede wszystkim spółdzielnie kredytowe[4].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Eugeniusz Pudełkiewicz: Spółdzielcze formy gospodarowania w Polsce i w innych krajach Unii Europejskiej. s. 259.
  2. Spółdzielczość.
  3. Henryk Cioch: ZASADY ROCZDELSKIE I ICH REALIZACJA W PRAKTYCE.
  4. Spółdzielnie. Encyklopedia Gutenberga.
Na podstawie artykułu: "Spółdzielczość" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy