Spółgłoska drżąca języczkowa


Spółgłoska drżąca języczkowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Spółgłoska drżąca języczkowa – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych, oznaczany w międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA symbolem [ʀ].

Spis treści

Artykulacja | edytuj kod

Opis | edytuj kod

W czasie artykulacji tej spółgłoski:

Warianty | edytuj kod

Opisanej powyżej artykulacji może towarzyszyć dodatkowo:

  • wzniesienie środkowej części grzbietu języka w stronę podniebienia twardego, mówimy wtedy o spółgłosce zmiękczonej (spalatalizowanej): ʀʲ
  • przewężenie w gardle, mówimy spółgłosce faryngalizowanej spółgłosce: ʀˤ
  • zaokrąglenie warg, mówimy wtedy o labializowanej spółgłosce ʀʷ

Przykłady | edytuj kod

Spółgłoska drżąca języczkowa podniesiona | edytuj kod

W dialektach miast Maastricht i Weert języka limburskiego występuje jako fonem (choć nie kontrastujący z ʀ) głoska drżąca języczkowa, która w odróżnieniu od ʀ cechuje się podniesieniem miejsca artykulacji ʀ̝ i zwężeniem przestrzeni między językiem a języczkiem przez co przyjmuje charakter głoski szczelinowej. Głoska jest dźwięczna, ale częściowo traci swoją dźwięczność na końcu sylaby[1][2].

Przypisy | edytuj kod

  1. Carlos Gussenhoven, Flor Aarts. The dialect of Maastricht. „Journal of the International Phonetic Association”. 29, s. 156, 1999. DOI: 10.1017/S0025100300006526 (ang.). 
  2. Linda Heijmans, Carlos Gussenhoven. The Dutch dialect of Weert. „Journal of the International Phonetic Association”. 28, s. 108, 1998. DOI: 10.1017/S0025100300006307 (ang.). 
Na podstawie artykułu: "Spółgłoska drżąca języczkowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy