Spółgłoska półotwarta wargowo-zębowa


Spółgłoska półotwarta wargowo-zębowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Spółgłoska półotwarta wargowo-zębowa dźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczanej symbolem: ʋ.

Spis treści

Artykulacja | edytuj kod

Opis | edytuj kod

W czasie artykulacji podstawowego wariantu ʋ:

Praktycznie | edytuj kod

Artykulacja półotwartej ʋ różni się od spółgłoski wargowo-zębowej v przede wszystkim szerokością szczeliny, która w przypadku ʋ jest szersza. Przy nauce tej głoski można wyjść od v i lekko obniżyć dolną szczękę aż do utworzenia szerszej szczeliny.

Przykłady | edytuj kod

Terminologia | edytuj kod

Spółgłoska wargowo-zębowa to inaczej spółgłoska labiodentalna.

Na podstawie artykułu: "Spółgłoska półotwarta wargowo-zębowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy