Spółgłoska podniebienna


Spółgłoska podniebienna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Spółgłoska podniebienna, inaczej palatalnaspółgłoska średniojęzykowa wymawiana, gdy środkowa część języka dotyka podniebienia twardego.

W międzynarodowym systemie zapisu fonetycznego IPA występują symbole dla następujących spółgłosek podniebiennych:

Spółgłoski zwarte podniebienne są dość rzadkie w językach świata. Zazwyczaj są zastępowane przez zwarto-szczelinowe lub szczelinowe spółgłoski zadziąsłowe. Proces ten zaszedł również w historii języka polskiego (tak zwana pierwsza palatalizacja) – stąd mamy oboczności: bok-boczek, noga-nóżka.

Na podstawie artykułu: "Spółgłoska podniebienna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy