Spółgłoska szczelinowa języczkowa bezdźwięczna


Spółgłoska szczelinowa języczkowa bezdźwięczna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Spółgłoska szczelinowa języczkowa bezdźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych, oznaczany w międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA symbolem [χ].

Spis treści

Artykulacja | edytuj kod

Opis | edytuj kod

W czasie artykulacji tej spółgoski:

Warianty | edytuj kod

Opisanej powyżej artykulacji może towarzyszyć dodatkowo:

  • wzniesienie środkowej części grzbietu języka w stronę podniebienia twardego, mówimy wtedy o spółgłosce zmiękczonej (spalatalizowanej): χʲ
  • przewężenie w gardle, mówimy spółgłosce faryngalizowanej spółgłosce: χˤ
  • zaokrąglenie warg, mówimy wtedy o labializowanej spółgłosce χʷ

Przykłady | edytuj kod

SpółgłoskiPłucne Niepłucne Z koartykulacją
Na podstawie artykułu: "Spółgłoska szczelinowa języczkowa bezdźwięczna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy