Spółgłoska szczelinowa międzyzębowa bezdźwięczna


Spółgłoska szczelinowa międzyzębowa bezdźwięczna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Spółgłoska szczelinowa międzyzębowa bezdźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczana jest symbolem: θ.

Spis treści

Artykulacja | edytuj kod

W czasie artykulacji podstawowego wariantu [θ]:

Terminologia | edytuj kod

Spółgłoska szczelinowa międzyzębowa to inaczej spółgłoska frykatywna interdentalna lub frykatyw interdentalny.

Przykłady | edytuj kod

Spółgłoska ta nie występuje w wielu językach, dlatego jej wymowa sprawia trudność obcokrajowcom uczącym się angielskiego lub arabskiego. Przykładowo Polacy wymawiają ją często jak [f], Niemcy i Pakistańczycy jak [s].

Spółgłoska szczelinowa niesycząca dziąsłowa bezdźwięczna | edytuj kod

W niektórych językach występuje spółgłoska szczelinowa niesycząca dziąsłowa bezdźwięczna, nie posiadająca odrębnego symbolu IPA, zapisywana [θ̠], [θ͇] lub [ɹ̝̊], kiedy niezbędne jest rozróżnienie.

Artykulacja | edytuj kod

W czasie artykulacji podstawowego wariantu [θ̠]:

Przykłady | edytuj kod

  • spółgłoska laminalna:
w języku islandzkim: þakið [θ̠akið̠] "dach"[1][2]

Przypisy | edytuj kod

  1. Magnus Pétursson. Étude de la réalisation des consonnes islandaises þ, ð, s, dans la prononciation d'un sujet islandais à partir de la radiocinématographie. „Phonetica”. 33, s. 203-216, 1971. DOI: 10.1159/000259344 (fr.). 
  2. Peter Ladefoged, Ian Maddieson: The Sounds of the World's Languages. Oxford: Blackwell, 1996, s. 144-145. ISBN 0-631-19814-8. (ang.)
Na podstawie artykułu: "Spółgłoska szczelinowa międzyzębowa bezdźwięczna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy