Spółgłoska szczelinowa międzyzębowa dźwięczna


Spółgłoska szczelinowa międzyzębowa dźwięczna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Spółgłoska szczelinowa międzyzębowa dźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczana jest symbolem: ð.

Spis treści

Artykulacja | edytuj kod

W czasie artykulacji podstawowego wariantu [ð]:

Terminologia | edytuj kod

Spółgłoska szczelinowa międzyzębowa to inaczej spółgłoska frykatywna interdentalna lub frykatyw interdentalny.

Przykłady | edytuj kod

Spółgłoska szczelinowa niesycząca dziąsłowa dźwięczna | edytuj kod

W niektórych językach występuje spółgłoska szczelinowa niesycząca dziąsłowa dźwięczna, nie posiadająca odrębnego symbolu IPA, zapisywana [ð̠], [ð͇] lub [ɹ̝], kiedy niezbędne jest rozróżnienie.

Artykulacja | edytuj kod

W czasie artykulacji podstawowego wariantu [ð̠]:

Przykłady | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Magnus Pétursson. Étude de la réalisation des consonnes islandaises þ, ð, s, dans la prononciation d'un sujet islandais à partir de la radiocinématographie. „Phonetica”. 33, s. 203-216, 1971. DOI: 10.1159/000259344 (fr.). 
  2. a b Peter Ladefoged, Ian Maddieson: The Sounds of the World's Languages. Oxford: Blackwell, 1996, s. 144-145. ISBN 0-631-19814-8. (ang.)
Na podstawie artykułu: "Spółgłoska szczelinowa międzyzębowa dźwięczna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy