Spółgłoska zwarta zębowa dźwięczna


Spółgłoska zwarta zębowa dźwięczna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Spółgłoska zwarta zębowa dźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych, oznaczany w międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA symbolem [d̪].

Spis treści

Artykulacja | edytuj kod

Opis | edytuj kod

W czasie artykulacji tej spółgłoski:

Warianty | edytuj kod

Opisanej powyżej artykulacji może towarzyszyć dodatkowo:

  • wzniesienie środkowej części grzbietu języka w stronę podniebienia twardego, mówimy wtedy o spółgłosce zmiękczonej (spalatalizowanej): ʲ
  • wzniesienie tylnej części grzbietu języka w kierunku podniebienia tylnego, mówimy spółgłosce welaryzowanej: ˠ
  • przewężenie w gardle, mówimy spółgłosce faryngalizowanej spółgłosce: ˤ
  • zaokrąglenie warg, mówimy wtedy o labializowanej spółgłosce ʷ[1]

Spółgłoska może być wymówiona:

Przykłady | edytuj kod

Przykłady w wybranych językach:

Wariant dziąsłowy | edytuj kod

Wariant zębowy | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Magdalena Derwojedowa: Zamiast korepetycji Język polski Kompendium. Świat książki, 2005. ISBN 83-7391-251-7.
  2. BeverleyB. Collins BeverleyB., Inger M.I.M. Mees Inger M.I.M., The Phonetics of English and Dutch, Brill Publishers, 2003  (ang.).
  3. James MJ.M. Scobbie James MJ.M., Olga B.O.B. Gordeeva Olga B.O.B., BenjaminB. Matthews BenjaminB., Acquisition of Scottish English Phonology: an overview, QMU Speech Science Research Centre Working Papers, 2006  (ang.).
  4. Carlos Gussenhoven. Dutch. „Journal of the International Phonetic Association”. 22 (2), s. 45–47, 1992. DOI: 10.1017/S002510030000459X (ang.).  Data dostępu: 17 września 2018
  5. Craig D. Soderberg, Kenneth S. Olson. Indonesian. „Journal of the International Phonetic Association”. 38 (2), s. 209–213, 2008. DOI: 10.1017/s0025100308003320 (ang.). 
  6. Peter Gilles, Jürgen Trouvain. Luxembourgish. „Journal of the International Phonetic Association”. 43 (1), s. 67–74, 2013. DOI: 10.1017/S0025100312000278 (ang.).  Data dostępu: 17 września 2018
  7. MaxM. Mangold MaxM., Das Aussprachewörterbuch, Dudenverlag, 2005  (ang.).
  8. Hideo Okada. Phonetic Representation:Japanese. „Journal of the International Phonetic Association”. 21 (2), s. 94–97, 1991. DOI: 10.1017/S002510030000445X (ang.). 
  9. PedP. Padluzhny PedP., Fanetyka belaruskai litaraturnai movy, 1989, s. 13  (ang.).
  10. Cecile Fougeron, Caroline L Smith. Illustrations of the IPA:French. „Journal of the International Phonetic Association”. 23 (2), s. 73, 1993. DOI: 10.1017/S0025100300004874 (ang.). 
  11. Wiktor Jassem. Polish. „Journal of the International Phonetic Association”. 33 (1), s. 103–107, 2003. DOI: 10.1017/S0025100303001191 (ang.). 
  12. Madalena Cruz-Ferreira. European Portuguese. „Journal of the International Phonetic Association”. 25 (2), s. 90–94, 1995. DOI: 10.1017/S0025100300005223 (ang.). 
  13. DanielD. Jones DanielD., DennisD. Ward DennisD., The Phonetics of Russian, Cambridge University Press, 1969  (ang.).
  14. ToneT. Pretnar ToneT., EmilE. Tokarz EmilE., Slovenščina za Poljake: Kurs podstawowy języka słoweńskiego, Katowice: Uniwersytet Śląski, 1980  (pol.).
  15. Derek Rogers, Luciana d'Arcangeli. Italian. „Journal of the International Phonetic Association”. 34 (1), s. 117–121, 2004. DOI: 10.1017/S0025100304001628 (ang.). 
Na podstawie artykułu: "Spółgłoska zwarta zębowa dźwięczna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy