Spółgłoska zwarta zębowa dźwięczna


Spółgłoska zwarta zębowa dźwięczna w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Spółgłoska zwarta zębowa dźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych, oznaczany w międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA symbolem [d̪].

Spis treści

Artykulacja | edytuj kod

Opis | edytuj kod

W czasie artykulacji tej spółgłoski:

Warianty | edytuj kod

Opisanej powyżej artykulacji może towarzyszyć dodatkowo:

  • wzniesienie środkowej części grzbietu języka w stronę podniebienia twardego, mówimy wtedy o spółgłosce zmiękczonej (spalatalizowanej): ʲ
  • wzniesienie tylnej części grzbietu języka w kierunku podniebienia tylnego, mówimy spółgłosce welaryzowanej: ˠ
  • przewężenie w gardle, mówimy spółgłosce faryngalizowanej spółgłosce: ˤ
  • zaokrąglenie warg, mówimy wtedy o labializowanej spółgłosce ʷ[1]

Spółgłoska może być wymówiona:

Przykłady | edytuj kod

Przykłady w wybranych językach:

Wariant dziąsłowy | edytuj kod

Wariant zębowy | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d Magdalena Derwojedowa: Zamiast korepetycji Język polski Kompendium. Świat książki, 2005. ISBN 83-7391-251-7.
  2. Beverley Collins, Inger M. Mees. The Phonetics of English and Dutch. , 2003. Brill Publishers (ang.). 
  3. James M Scobbie, Olga B. Gordeeva, Benjamin Matthews. Acquisition of Scottish English Phonology: an overview. , 2006. QMU Speech Science Research Centre Working Papers (ang.). 
  4. Carlos Gussenhoven. Dutch. „Journal of the International Phonetic Association”. 22 (2), s. 45–47, 1992. DOI: 10.1017/S002510030000459X (ang.).  Data dostępu: 17 września 2018
  5. Craig D. Soderberg, Kenneth S. Olson. Indonesian. „Journal of the International Phonetic Association”. 38 (2), s. 209–213, 2008. DOI: 10.1017/s0025100308003320 (ang.). 
  6. Peter Gilles, Jürgen Trouvain. Luxembourgish. „Journal of the International Phonetic Association”. 43 (1), s. 67–74, 2013. DOI: 10.1017/S0025100312000278 (ang.).  Data dostępu: 17 września 2018
  7. Max Mangold. Das Aussprachewörterbuch. , 2005. Dudenverlag (ang.). 
  8. Hideo Okada. Phonetic Representation:Japanese. „Journal of the International Phonetic Association”. 21 (2), s. 94–97, 1991. DOI: 10.1017/S002510030000445X (ang.). 
  9. Ped Padluzhny. Fanetyka belaruskai litaraturnai movy. , s. 13, 1989 (ang.). 
  10. Cecile Fougeron, Caroline L Smith. Illustrations of the IPA:French. „Journal of the International Phonetic Association”. 23 (2), s. 73, 1993. DOI: 10.1017/S0025100300004874 (ang.). 
  11. Wiktor Jassem. Polish. „Journal of the International Phonetic Association”. 33 (1), s. 103–107, 2003. DOI: 10.1017/S0025100303001191 (ang.). 
  12. Madalena Cruz-Ferreira. European Portuguese. „Journal of the International Phonetic Association”. 25 (2), s. 90–94, 1995. DOI: 10.1017/S0025100300005223 (ang.). 
  13. Daniel Jones, Dennis Ward. The Phonetics of Russian. , 1969. Cambridge University Press (ang.). 
  14. Tone Pretnar, Emil Tokarz. Slovenščina za Poljake: Kurs podstawowy języka słoweńskiego. , 1980. Katowice: Uniwersytet Śląski (pol.). 
  15. Derek Rogers, Luciana d'Arcangeli. Italian. „Journal of the International Phonetic Association”. 34 (1), s. 117–121, 2004. DOI: 10.1017/S0025100304001628 (ang.). 
Na podstawie artykułu: "Spółgłoska zwarta zębowa dźwięczna" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy