Spadek napięcia


Spadek napięcia w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Spadki potencjałów na dwóch opornikach o takiej samej długości i różnych opornościach właściwych

Spadek napięcia – w elektryczności zmniejszenie napięcia, czyli różnicy potencjału elektrycznego między dwoma punktami obwodu, w którym płynie prąd elektryczny. Wielkość napięcia na przewodniku U {\displaystyle U} wynika wprost z definicji oporu,

U = I R , {\displaystyle U=IR,}

gdzie I oznacza natężenie prądu płynącego przez przewodnik, a R to opór przewodnika.

W jednorodnym przewodniku zależność oporu przewodnika od jego długości l jest liniowa, dzięki temu spadek potencjału również ma charakter liniowy:

R = ρ l S , {\displaystyle R=\rho {\frac {l}{S}},}

gdzie ρ to opór właściwy przewodnika, a S to pole powierzchni przekroju poprzecznego przewodnika. Własność ta jest wykorzystywana do konstrukcji dzielników napięcia o płynnej regulacji.

W obwodach prądu zmiennego napięcie jest zmienne w czasie, ponieważ zmienia się natężenie prądu. W tym przypadku wygodniej określać napięcie skuteczne, które podlega tym samym regułom, co napięcie w obwodzie prądu stałego.

Napięcie może ulegać zmianie również w przypadku stałego natężenia prądu, gdy opór elementu zmienia się w czasie, np. na skutek wzrostu temperatury (zob. termistor).

Na podstawie artykułu: "Spadek napięcia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy