Spiżowa brama (książka)


Spiżowa brama (książka) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Spiżowa brama. Notatnik rzymski – opublikowana w 1960 książka Tadeusza Brezy w formie dziennika przedstawiająca stosunki w Watykanie za panowania papieża Piusa XII.

Dzieło jest wynikiem pobytu Tadeusza Brezy na placówce dyplomatycznej w Rzymie. Ukazuje Watykan w newralgicznym momencie końca epoki Piusa XII, poprzedzającej przemiany wprowadzone przez papieża Jana XXIII, służące aggiornamento dostosowaniu Kościoła katolickiego do ery nowoczesnej[1]. Książka została uhonorowana w 1962 (wspólnie z książką Listy hawańskie) nagrodą Ministra Kultury i Sztuki PRL. Jak podała w 1968 Spółdzielnia Wydawnicza „Czytelnik” do tego czasu przetłumaczono ją na 12 języków, a w Polsce w wielu wydaniach ukazała się do tamtego momentu w nakładzie 210 000 egzemplarzy[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. WłodzimierzW. Maciąg WłodzimierzW., Droga pisarska Tadeusza Brezy, „Pamiętnik Literacki : czasopismo kwartalne poświęcone historii i krytyce literatury polskiej”, muzhp.pl, 1964, s. 453-468, 55/4 [dostęp 2019-04-06] .
  2. Książka: Spiżowa brama. biblionetka.pl. [dostęp 2019-04-06].
Na podstawie artykułu: "Spiżowa brama (książka)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy