Spoidło Probsta


Spoidło Probsta w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Spoidło Probsta (ang. commissure of Probst) – spoidło łączące jądro grzbietowe wstęgi bocznej (DNLL) z przeciwległym jądrem grzbietowym wstęgi bocznej. DNLL zawierają neurony GABA-ergiczne. Wykazano, że ich farmakologiczna blokada prowadzi do deficytów zdolności lokalizacji dźwięku w przestrzeni, podobny efekt osiągnięto przecinając spoidło Probsta u szczurów[1].

Opisał je jako pierwszy austriacki neuroanatom Moriz Probst, stąd nazwa.

Przypisy | edytuj kod

  1. Ito M, van Adel B, Kelly JB. Sound localization after transection of the commissure of Probst in the albino rat. „Journal of Neurophysiology”. 76 (5), s. 3493–502, 1996. PMID: 8930288

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

Na podstawie artykułu: "Spoidło Probsta" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy