Sprzężenie zwrotne


Sprzężenie zwrotne w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sprzężenie zwrotne (ang. feedback) – oddziaływanie sygnałów stanu końcowego (wyjściowego) procesu, systemu lub układu, na jego sygnały referencyjne (wejściowe). Polega na otrzymywaniu przez układ informacji o własnym działaniu (o wartości wyjściowej). Ponieważ matematycznym, jednoznacznym opisem bloku gałęzi zwrotnej jest transmitancja, to informacja ta może być modyfikowana przez transmitancję bloku gałęzi zwrotnej.

Schemat blokowy układu z pętlą sprzężenia zwrotnego

Wyróżnia się:

Inne informacje | edytuj kod

Sprzężenia zwrotne mogą być zagnieżdżone, wieloobwodowe, wzajemnie na siebie wpływające. Do ich złożonej analizy może prowadzić dekompozycja. Połączenia sprzężeń opisuje się za pomocą schematów blokowych lub przepływowych grafów sygnałowych Masona (genetyka). (SICA-PMFC1999)

Sprzężenie zwrotne występuje w wielu obszarach; badaniem sprzężenia zwrotnego zajmuje się wiele dziedzin nauki, przede wszystkim:

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. sprzężenie zwrotne, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2020-01-05] .
  2. IreneuszI. Dąbrowski IreneuszI., Mechanizmy sprzężeń zwrotnych a równowaga i dynamika systemu ekonomicznego, Warszawa: Oficyna Wydawnicza SGH, 2016, ISBN 978-83-8030-060-6 .
Na podstawie artykułu: "Sprzężenie zwrotne" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy