Srokowiec (Siemianowice Śląskie)


Na mapach: 50°17′14″N 19°02′46″E/50,287306 19,046056

Srokowiec (Siemianowice Śląskie) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Srokowiec (niem. Srokowietz[1]) – dawna kolonia robotnicza w południowo-wschodniej części Siemianowic Śląskich, położona w rejonie ulicy Srokowieckiej w dzielnicy Centrum.

Została ona założona w rejonie szybów kopalnianych Knoff i Hoffnung[2]. Składała się z ośmiu wielorodzinnych domów z przydomowymi ogródkami i chlewikami w podwórzu[2]. Zabudowa ta koncentrowała się po wschodniej stronie ulicy i posiadała szare elewacje. W kolonii ponadto znajdował się piekarniok do wypieku chleba, magiel i stodoła. Kolonia ta nie była skanalizowana[3]. W 1885 roku Srokowiec zamieszkiwało 335 osób[1].

Na początku XX wieku Srokowiec był kolonią na obszarze dworskim Siemianowice II[4]. Obszar kolonii stanowił scenerię filmu Kazimierza Kutza Perła w koronie[3]. Srokowiec został wyburzony wraz z sąsiednią kolonią Jerzego w latach 70. XX wieku[2].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b The Genealogical Gazetteer: Col. Srokowiec, Srokowiec, Srokowietz (pol.). gov.genealogy.net. [dostęp 2021-01-21].
  2. a b c Derus 2012 ↓, s. 120.
  3. a b Jadwiszczok 2018 ↓, s. 3.
  4. Halor 2000 ↓, s. 20.

Bibliografia | edytuj kod

  1. MałgorzataM. Derus MałgorzataM., Kolonie robotnicze, „Siemianowicki Rocznik Muzealny” (11), Siemianowice Śląskie: Muzeum Miejskie w Siemianowicach Śląskich, 2012, s. 115-126, ISSN 1644-8154  (pol.).
  2. MarianM. Jadwiszczok MarianM., Osiedle Jerzego, „Extra Bytom, Chorzów, Siemianowice”, 14 (61), Siemianowice Śląskie: SOWPOL Sp. z o.o., 2018, s. 3, ISSN 2391-4122  (pol.).
  3. AntoniA. Halor AntoniA., Przewodnik siemianowicki. Wędrówki po mieście i okolicy, wyd. pierwsze, Siemianowice Śląskie: Urząd Miasta Siemianowice Śląskie, 2000, ISBN 83-913068-1-X  (pol.).
Na podstawie artykułu: "Srokowiec (Siemianowice Śląskie)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy