St Catharine’s College (Cambridge)


Na mapach: 52°12′10,80″N 0°07′00,84″E/52,203000 0,116900

St Catharine’s College (Cambridge) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

St Catharine’s – jedno z kolegiów (ang. colleges) Uniwersytetu w Cambridge w Anglii, ufundowane w roku 1473.

Podobnie jak wszystkie pozostałe 30 kolegiów, St Catharine’s jest niezależną, samorządną instytucją, dysponującą własnym majątkiem i samodzielnie pozyskującą fundusze oraz prowadzącą nabór studentów.

Pełna, oficjalna nazwa Kolegium to: Kolegium albo Aula Świętej Katarzyny Dziewicy w Uniwersytecie Cambridge (The College or Hall of Saint Catharine the Virgin in the University of Cambridge). Nazwa potoczna to Cats[2].

Spis treści

Historia | edytuj kod

Założycielem St Catharine’s College był Robert Woodlark, rektor (Provost) King’s College. Powstanie Kolegium, noszącego początkowo (do roku 1860) nazwę St Catharine’s Hall, ogłoszono w dniu patronki, św. Katarzyny Aleksandryjskiej - 25 listopada 1473 roku. Fundacja Kolegium została potwierdzona aktem króla Edwarda IV z roku 1475. Zgodnie z życzeniem fundatora pierwotną formą Kolegium była niewielka społeczność duchownych, których zadaniem była modlitwa za jego duszę oraz kształcenie się w dziedzinie filozofii i teologii[a]. Tak nakreślone cele istnienia Kolegium oznaczały, iż początkowo przyjmowało ono jedynie studentów wyższych poziomów studiów pomijając kształcenie na poziomie licencjackim. Dopiero trudności finansowe, jakie dosięgły Kolegium w okresie Reformacji, zmusiły je do rozszerzenia naboru o studentów początkowych lat studiów.

XVII wiek, po roku 1626, był dla Kolegium okresem rozwoju zakłóconym jedynie usunięciem z Uniwersytetu jego rektora i wszystkich członków w trakcie angielskiej wojny domowej. W tym czasie przyjmowano rocznie 20-30 nowych studentów[3]. W latach 1673-1704 miała miejsce duża przebudowa, która nadała jego zabudowaniom obecny kształt.

W roku 1861 konflikt o stanowisko rektora St Catharine’s (tzw. Robinson Vote) doprowadził do zapaści Kolegium trwającej aż do wybuchu I wojny światowej. Reputacja Kolegium podupadła tak bardzo, że około roku 1880 pojawił się nawet postulat jego połączenia z King’s College[4]. Otaczająca St Catharine’s zła sława powodowała spadek napływu i poziomu nowych studentów.

 Zobacz też kategorię: Absolwenci St Catharine’s College (Cambridge).

Współczesność | edytuj kod

Kolegium przyjmuje studentów na wszystkie kierunki dostępne na Uniwersytecie z wyjątkiem architektury, pedagogiki, filologii obcych i historii sztuki. Studenci przyjmowani są niezależnie od kraju pochodzenia. W roku akademickim 2015-16 w St Catharine’s studiowało 472 studentów studiów licencjackich, 48 – magisterskich i 116 – doktoranckich[1].

Według rankingu Tompkins Table szeregującego kolegia Uniwersytetu w Cambridge według wyników uzyskiwanych od roku 1997 na egzaminach przez ich członków będących studentami studiów licencjackich, St Catharine’s zajęło w 2016 roku 17. miejsce - 24,6% jego studentów uzyskało najwyższe noty (Firsts)[5]. Najwyższą – 1. – pozycję Kolegium zajęło w roku 2005, a średnia zajmowana pozycja to 10,4.

Roczne koszta utrzymania Kolegium wyniosły w roku akademickim 2015-16 10,945 mln £. Wartość należących do St Catharine’s inwestycji - nieruchomości i papierów wartościowych - wynosiła w tymże roku 104,847 mln £[6].

St Catharine’s jest znane ze szczególnie silnych tradycji muzycznych. W jego obrębie istnieją między innymi dwa chóry, w tym pierwszy w Wielkiej Brytanii kolegialny chór żeński[7].

Kolegium siostrzanym dla St Catharine’s w Uniwersytecie Oksfordzkim jest Worcester College.

Budynki | edytuj kod

Kolegium zajmuje teren w centrum Cambridge w sąsiedztwie najstarszych kolegiów Uniwersytetu. Zabudowany jedynie z trzech stron główny dziedziniec St Catharine’s otwarty jest na ulicę Trumpington Street, od której oddziela go płot i brama. Pierwotne zabudowania Kolegium zostały rozebrane na początku XVII wieku.

Hobson's Building

Budynek Hobson’s Building (od strony Trumpington Street, na prawo od bramy) zajmuje częściowo miejsce, w którym znajdowały się stajnie należące do Thomasa Hobsona (1544-1631), właściciela firmy zapewniającej konne połączenie między Cambridge a Londynem. Hobson trzymał się zasady, że wypożyczyć można tylko tego konia, który stoi najdłużej w stajni skąd wzięło się angielskie określenie Hobson's choice (pol. wybór Hobsona) oznaczające pozorną możliwość wyboru[8].

Herb i święta patronka Kolegium | edytuj kod

Herb St Catharine’s przedstawia na czerwonym polu złote koło tortur o ośmiu szprychach, z ostrzami na obwodzie. Według tradycji św. Katarzyna miała zostać skazana na śmierć przez łamanie kołem.

Srebrna pieczęć Kolegium, którą prawdopodobnie posługiwał się osobiście jego fundator[3], przedstawia klęczącą św. Katarzynę z kołem na plecach.

Uwagi | edytuj kod

  1. J.P.C Roach et al., 1959: Woodlark w spisanym własnoręcznie statucie Kolegium wykluczył kształcenie w dziedzinach prawa i medycyny.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Facts and Figures 2017 ↓.
  2. Stubbings 1995 ↓, s. 23.
  3. a b J.P.C. Roach et. al. 1959 ↓.
  4. Jones 2010 ↓, s. 150.
  5. Varsity 2016 ↓.
  6. Financial Statements 2016 ↓.
  7. Music ↓.
  8. Stubbings 1995 ↓, s. 63.

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (budynek szkoły):
Na podstawie artykułu: "St Catharine’s College (Cambridge)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy