Stała Faradaya


Stała Faradaya w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stała Faradayastała fizyczna, która oznacza ładunek elektryczny przypadający na jeden mol elektronów (bez znaku):

F = N A e , {\displaystyle F=N_{A}e,}

gdzie:

N A {\displaystyle N_{A}} stała Avogadra, e {\displaystyle e} ładunek elektronu.

Ponieważ ładunek elementarny e = 1,602 1766208 ( 98 ) 10 19 C , {\displaystyle e=1{,}6021766208(98)\cdot 10^{-19}\,\mathrm {C} ,} więc wielkość stałej Faradaya wyrażona w kulombach na mol wynosi:

F = 9,648 533289 ( 59 ) 10 4 C m o l {\displaystyle F=9{,}648533289(59)\cdot 10^{4}{\mathrm {\frac {C}{mol}} }} [1]

Stała Faradaya jest wykorzystywana m.in. w wielu równaniach i prawach.

Faradaj to pozaukładowa jednostka ładunku elektrycznego, zdefiniowana jako ładunek elektryczny jednego mola elektronów (bez znaku), obecnie zastąpiona przez jednostkę układu SI, kulomb. Jest liczbowo równy stałej Faradaya.

Nazwa, podobnie jak farada – jednostki pojemności elektrycznej pochodzi od nazwiska Michaela Faradaya.

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. CODATA internationally recommended values 2014: Faraday constant (ang.). [dostęp 2015-07-26].
Na podstawie artykułu: "Stała Faradaya" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy