Stal łożyskowa


Stal łożyskowa w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stal łożyskowastal do wytwarzania łożysk tocznych: wałków, pierścieni, kulek i igieł. Elementy łożyskowe charakteryzują się wysoką zawartością węgla (ok. 1%). Odznaczają się dużą twardością, wysoką hartownością, dużą wytrzymałością statyczną i zmęczeniową oraz odpowiednią ciągliwością. Wymagany jest od nich wysoki stopień czystości w składzie chemicznym.[1] Struktura po obróbce powinna być jednorodna i czysta z równomiernie rozmieszczonym węgla, niskim procentem zanieczyszczeń niemetalicznym i wtrąceń domieszek tlenu, fosforu, siarki (martenzyt bez austenitu szczątkowego).[2] Główny nacisk kładzie się w kierunku odporność na ścieranie, gdyż elementy narażone są na ciągły ruch i styczność z innymi częściami pod dużym naciskiem. W niektórych przypadkach wymagana jest od stali łożyskowych odporność na korozję oraz wytrzymałość na wyższe temperatury. Często stosuje się stal chromową (węgiel 1%, chrom 1,5%). Stal stopową manganową i molibdenową wykorzystujemy dla łożysk o większych przekrojach.[2]

Obróbka cieplna stali łożyskowej | edytuj kod

Stale łożyskowe dostarczane są w postaci drutów, prętów, rur, blach. Wyroby hutnicze poddaje się wyżarzaniu sferoidyzującemu (wygrzewanie w temperaturze powyżej Ac1). Otrzymana struktura ma postać drobnoziarnistego cementytu w osnowie ferrytycznej. Następnie materiał jest hartowany w temperaturze 820-840℃ i chłodzony w gorącym oleju. Prowadzi to do zwiększenia wytrzymałości zmęczeniowej i twardości. Koleinie surowiec jest odpuszczany w temperaturze 180 °C przez czas 1-2 h. Końcowa struktura wyrobu to drobnolistwowy martenzyt z drobnymi węglikami o twardości ponad 62 HRC.

Skład chemiczny | edytuj kod

PN-EN ISO 683-17:2004 (na miejsce wycofanej Polskiej Normy PN-74/H- 84041) podaje wiele rodzajów stali łożyskowych.[3] Ich oznaczenia zależą od składu chemicznego.

Na przykład:

  • 100CrMnSi4-4:
  • 100Cr6
    • przybliżony skład: 1% węgla, 0,4% manganu, 0,3% krzemu, 1,5% chromu[5]

Przypisy | edytuj kod

  1. ŁH15SG, ŁH15, 100CrMo7, ŁH20M, 100Cr6 - stal łożyskowa, Virgamet [dostęp 2020-10-24] .
  2. a b FryderykF. Staub FryderykF., Materiuaoznawstwo, „Wydawnictwo "ŚLĄSK" Katowice 1997” [dostęp 2020-10-24] .
  3. Leszek A. Dobrzański: Metalowe materiały inżynierskie. Warszawa: Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, 2004, s. 287. ISBN 83-204-3045-3.
  4. Stal narzędziowa-do pracy na zimno NCMS,KHGS,100CrMn6,1.3520,100CrMnSi4-4,1.3518, www.alfa-tech.com.pl [dostęp 2020-10-24] .
  5. Wysokowęglowa stal łożyskowa ŁH15, 100Cr6, 1.3505 i narzędziowa NC4, 102Cr6, 1.2067 odporna na ścieranie przeznaczona na łożyska toczne wg PN-H-84041, PN-H-85023, ISO 4957 oraz ISO 683-17, Virgamet [dostęp 2020-10-25] .
Na podstawie artykułu: "Stal łożyskowa" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy