Stalag II D


Na mapach: 53,32°N 14,98°E/53,320000 14,980000

Stalag II D w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stalag II D Stargard niemiecki obóz jeniecki na terenie Stargardu (niem. Stargard/Pomm.; dziś Stargard) funkcjonujący od września 1939 do lutego 1945. Następnie do dnia dzisiejszego Zakład Karny Stargard.

Spis treści

Kalendarium | edytuj kod

  • obóz został założony na militarnym terenie treningowym we wrześniu 1939. Uwięziono w nim polskich żołnierzy w celu uniemożliwienia im udziału w kampanii wrześniowej. Żołnierze z Kaszub byli w tym obozie po kampanii wrześniowej. Przez pierwszych kilka miesięcy żyli na otwartej przestrzeni albo w namiotach, podczas bardzo ostrej zimy zbudowano drewniane i ceglane baraki.
  • w maju i czerwcu 1940 przywieziono francuskich i belgijskich żołnierzy wziętych do niewoli podczas bitwy o Francję.
  • latem 1941 roku przetransportowano radzieckich jeńców pojmanych podczas planu Barbarossa .
  • po włoskiej kapitulacji we wrześniu i październiku 1943 przywieziono jeńców włoskich.
  • W 1942 utworzono w obozie grupę składającą się z ok. 450 jeńców jugosłowiańskich, którzy zostali skierowani do prac kolejowych w Szczecinie, następnie wysłano ich do obozu w Norwegii.
  • w sierpniu 1942 dowieziono kanadyjskich żołnierzy wziętych do niewoli podczas rajdu na Dieppe.
  • w połowie marca 1945 obóz został wyzwolony przez Armię Czerwoną.

Ewakuacja i przesiedlenie | edytuj kod

25 lutego 1945 większość z więźniów była zmuszona do ucieczki na zachód przed radziecką ofensywą, zanim zostali uwolnieni przez sprzymierzone wojsko w kwietniu 1945.

Warunki życia | edytuj kod

Warunki życia w obozie, szczególnie dla niższych stopniem więźniów, były tu znacznie lepsze niż w stalagach południowych. Pracujący w gospodarstwach rolniczych jeńcy mieli możliwość otrzymywania lepszego pożywienia.

Zobacz też | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Stalag II D" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy