Stanisław Budzik


Stanisław Budzik w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Benedykt Budzik[1] (ur. 25 kwietnia 1952 w Łękawicy) – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor habilitowany nauk teologicznych, rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie w latach 1998–2004, biskup pomocniczy tarnowski w latach 2004–2011, sekretarz generalny Konferencji Episkopatu Polski w latach 2007–2011, arcybiskup metropolita lubelski od 2011.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Młodość i wykształcenie | edytuj kod

Urodził się 25 kwietnia 1952 w Łękawicy[2]. Egzamin dojrzałości zdał w 1971 w I Liceum Ogólnokształcącym im. Kazimierza Brodzińskiego w Tarnowie[3].

W latach 1971–1977 odbył studia filozoficzno-teologiczne w Instytucie Teologicznym w Tarnowie i formację kapłańską w miejscowym Wyższym Seminarium Duchownym[2]. W 1977 uzyskał magisterium z teologii na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim[3]. Święceń prezbiteratu udzielił mu 29 maja 1977 Jerzy Ablewicz[2], biskup diecezjalny tarnowski[4]. W 1982 rozpoczął studia specjalistyczne w zakresie dogmatyki na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu w Innsbrucku, które ukończył w 1988 z doktoratem[2].

Prezbiter | edytuj kod

W latach 1977–1980 był wikariuszem w parafii Matki Boskiej Bolesnej w Limanowej, następnie w latach 1980–1982 w parafii katedralnej Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Tarnowie[2]. Od 1986 do 1989 pełnił funkcję kapelana w domu generalnym sióstr miłosierdzia w Innsbrucku[3]. W 1989 po powrocie do diecezji tarnowskiej ze studiów doktoranckich został na cztery miesiące wikariuszem w parafii św. Maksymiliana w Tarnowie[2][3].

Od 1989 do 1990 był dyrektorem nowo utworzonej diecezjalnej Caritas. W latach 1990–1995 był pierwszym dyrektorem Wydawnictwa Diecezji Tarnowskiej „Biblos”, organizując jego funkcjonowanie. Wydawnictwem ponownie kierował w latach 1997–1998. Pełnił również funkcję rzecznika prasowego biskupa tarnowskiego Józefa Życińskiego (1993–1997), a także wchodził w skład rady programowej Radia Dobra Nowina[2][3]. Wszedł w skład rady kapłańskiej i kolegium konsultorów diecezji tarnowskiej[5].

Pracował w Konferencji Episkopatu Polski – w latach 1990–1994 jako sekretarz Komisji ds. Wydawnictw Katolickich, następnie w latach 1996–2004 jako konsultor Rady ds. Apostolstwa Świeckich[3].

W 1999 został mianowany kanonikiem gremialnym Kapituły Katedralnej w Tarnowie, a w 2001 wybrano go na jej prepozyta. W tym samym roku został obdarzony godnością kapelana Jego Świątobliwości[2].

Działalność naukowo-dydaktyczna | edytuj kod

Habilitację z nauk teologicznych uzyskał w 1997 na Wydziale Teologicznym Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie na podstawie dysertacji Dramat odkupienia. Kategorie dramatyczne w teologii na przykładzie R. Girarda, H.U. von Balthasara i R. Schwagera[3].

W latach 1989–2011 wykładał teologię dogmatyczną w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie, gdzie w latach 1998–2004 piastował stanowisko rektora. Pracował również na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. W latach 1997–2004 na tamtejszym Wydziale Teologicznym prowadził w ramach kursu licencjacko-doktorskiego wykłady z teologii dogmatycznej. W latach 1998–2004 był kierownikiem Katedry Dogmatyki tego wydziału, zaś w latach 2001–2005 kierownikiem Sekcji Papieskiej Akademii Teologicznej w Tarnowie. W 2002 otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego Papieskiej Akademii Teologicznej[2][3].

Biskup | edytuj kod

24 lutego 2004 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym diecezji tarnowskiej i biskupem tytularnym Hólaru[6][7]. Święcenia biskupie otrzymał 3 kwietnia 2004 w tarnowskiej katedrze. Udzielił mu ich Wiktor Skworc, biskup diecezjalny tarnowski, z towarzyszeniem Józefa Życińskiego, arcybiskupa metropolity lubelskiego, i arcybiskupa Józefa Kowalczyka, nuncjusza apostolskiego w Polsce. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa „In virtute crucis” (W mocy krzyża)[2]. W 2004 został wikariuszem generalnym diecezji oraz przewodniczącym Diecezjalnej Komisji Kaznodziejskiej[3].

26 września 2011 papież Benedykt XVI mianował go arcybiskupem metropolitą lubelskim[8][9]. Ingres do archikatedry św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Lublinie odbył 22 października 2011[10]. Jako arcybiskup metropolita lubelski objął urząd wielkiego kanclerza Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II[11]. 29 czerwca 2012 otrzymał z rąk papieża paliusz metropolitalny[12].

W strukturach Konferencji Episkopatu Polski był w latach 2004–2006 członkiem Rady ds. Apostolstwa Świeckich[3]. Od 2004 do 2007 pełnił funkcję delegata ds. Ruchu Światło-Życie[13][14]. W czerwcu 2007 został wybrany sekretarzem generalnym Episkopatu Polski[15]. Urząd sprawował od sierpnia 2007 do listopada 2011[16][17]. Jednocześnie z urzędu wszedł w skład Rady Stałej oraz Komisji Wspólnej Przedstawicieli Rządu RP i KEP[18]. Decyzją papieża Benedykta XVI na czas sekretarzowania został zwolniony z obowiązku rezydencji w diecezji tarnowskiej oraz wykonywania zadań biskupa pomocniczego diecezji[16]. Jako sekretarz generalny przyczynił się do opracowania nowego statutu KEP, podpisania nowych porozumień z Telewizją Polską i Polskim Radiem, a także do zawarcia ugody między Polskim Autokefalicznym Kościołem Prawosławnym a Kościołem greckokatolickim w Polsce w sprawie powrotu niektórych dóbr spornych[19]. Od 2010 pracował w ramach Zespołu do Rozmów z Rosyjskim Kościołem Prawosławnym[20]. W latach 2010–2018 był przewodniczącym Kościelnej Komisji Konkordatowej[21][22][23]. W 2011 został wybrany członkiem, a następnie przewodniczącym rady programowej Katolickiej Agencji Informacyjnej[24][19]. W 2012 ponownie został członkiem Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski, tym razem z wyboru jako biskup diecezjalny[25]. W 2014 dołączył do Rady Ekonomicznej[26], w 2019 został przewodniczącym Komisji Rewizyjnej[27] i przewodniczącym Komisji Nauki Wiary[28], a w 2020 ponownie wszedł w skład Komisji Wspólnej Przedstawicieli Rządu RP i KEP[29].

W 2020 konsekrował biskupa pomocniczego lubelskiego Adama Baba, a w 2021 był współkonsekratorem podczas sakry biskupa pomocniczego tarnowskiego Artura Ważnego[4].

Wyróżnienia | edytuj kod

W 2020 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie[30].

W 2019 został laureatem nagrody literackiej im. Józefa Łobodowskiego przyznawanej przez lubelski oddział Stowarzyszenia Pisarzy Polskich[31].

Publikacje | edytuj kod

  1. 1997: Maryja w tajemnicy Chrystusa i Kościoła, Biblos, Tarnów
  2. 2000: Taka jest wiara Kościoła: wprowadzenie w podstawowe prawdy wiary, Biblos, Tarnów, ​ISBN 83-87952-47-8​.
  3. 2014: Wierzę w Boga Ojca: spotkania z Katechizmem Kościoła Katolickiego, Gaudium, Lublin, ​ISBN 978-83-7548-252-2​.
  4. 2015: Ufam Synowi Bożemu: spotkania z katechizmem Kościoła Katolickiego, Gaudium, Lublin, ​ISBN 978-83-7548-222-5​.
  5. 2017: Kocham dzieło Ducha Świętego: spotkania z katechizmem Kościoła katolickiego, Gaudium, Lublin, ​ISBN 978-83-7548-275-1​.

Przypisy | edytuj kod

  1. Stanisław Budzik, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2018-09-02] .
  2. a b c d e f g h i j Nota biograficzna Stanisława Budzika na stronie archidiecezji lubelskiej. archidiecezjalubelska.pl. [dostęp 2017-02-27].
  3. a b c d e f g h i j Nowy sekretarz generalny Episkopatu Polski. episkopat.pl (arch.), 2007-06-16. [dostęp 2013-07-13].
  4. a b Stanisław Budzik. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2021-01-30].
  5. Nota biograficzna Stanisława Budzika na stronie Archiwum Diecezjalnego w Tarnowie. archiwum.diecezja.tarnow.pl (arch.), 2008-01-16. [dostęp 2013-07-13].
  6. Nomina di Ausiliare di Tarnów (Polonia) (wł.). press.vatican.va, 2004-02-24. [dostęp 2017-02-27].
  7. Ks. Stanisław Budzik biskupem pomocniczym diecezji tarnowskiej (sylwetka). ekai.pl (arch.), 2004-02-24. [dostęp 2019-02-22].
  8. Nomina dell’Arcivescovo di Lublin (Polonia) (wł.). press.vatican.va, 2011-09-26. [dostęp 2014-05-04].
  9. Komunikat Nuncjatury: Bp Budzik ordynariuszem lubelskim. episkopat.pl (arch.), 2011-09-26. [dostęp 2013-07-13].
  10. Ingres nowego metropolity lubelskiego. ekai.pl (arch.), 2011-10-22. [dostęp 2017-02-27].
  11. Wielki Kanclerz. kul.pl. [dostęp 2013-07-13].
  12. Abp Budzik: wszyscy i wciąż potrzebujemy nawrócenia. ekai.pl (arch.), 2012-06-29. [dostęp 2019-02-22].
  13. Zmiany personalne w strukturach Episkopatu Polski. ekai.pl (arch.), 2004-10-22. [dostęp 2019-02-22].
  14. A. Wojtas: Bp Adam Szal – nowym delegatem Episkopatu ds. Ruchu Światło-Życie. oaza.pl, 2007-10-03. [dostęp 2012-12-25].
  15. Bp Stanisław Budzik nowym sekretarzem generalnym Episkopatu Polski. ekai.pl (arch.), 2007-06-16. [dostęp 2019-02-22].
  16. a b Nowy sekretarz generalny Episkopatu Polski rozpoczął dziś urzędowanie. ekai.pl (arch.), 2007-08-08. [dostęp 2017-02-27].
  17. Bp Polak przejął urząd sekretarza generalnego KEP. ekai.pl (arch.), 2011-11-10. [dostęp 2017-02-27].
  18. Biskup Stanisław Budzik – metropolitą lubelskim (rozszerzona). episkopat.pl (arch.), 2011-09-26. [dostęp 2013-07-13].
  19. a b Biskup Stanisław Budzik metropolitą lubelskim. ekai.pl (arch.), 2011-09-26. [dostęp 2017-02-27].
  20. Ostatni krok ku pojednaniu narodów (audio). jmichalik.episkopat.pl (arch.). [dostęp 2019-02-22].
  21. Nominacja bp. Stanisława Budzika na przewodniczącego Kościelnej Komisji Konkordatowej. episkopat.pl (arch.), 2010-06-21. [dostęp 2013-07-13].
  22. Biskup Artur Miziński – nowym przewodniczącym Kościelnej Komisji Konkordatowej. nuncjatura.pl, 2018-04-12. [dostęp 2018-05-22].
  23. Bp Miziński nowym przewodniczącym Kościelnej Komisji Konkordatowej. episkopat.pl, 2018-05-04. [dostęp 2018-05-22].
  24. Owocne obrady Konferencji Episkopatu. ekai.pl (arch.), 2011-03-17. s. 3. [dostęp 2017-02-27].
  25. Nowi członkowie Rady Stałej Konferencji Episkopatu. ekai.pl (arch.), 2012-10-03. [dostęp 2017-02-27].
  26. Episkopat: nowi członkowie komisji i rad oraz delegaci krajowi. ekai.pl (arch.), 2014-10-09. [dostęp 2019-02-22].
  27. Wybory 383. Zebrania Plenarnego KEP. episkopat.pl, 2019-06-13. [dostęp 2019-06-15].
  28. Biskupi dokonali wyborów do gremiów Episkopatu i instytucji kościelnych. episkopat.pl, 2019-10-08. [dostęp 2020-04-02].
  29. Abp Marek Jędraszewski – współprzewodniczącym Komisji Wspólnej Przedstawicieli Rządu RP i KEP. episkopat.pl, 2020-08-27. [dostęp 2020-08-28].
  30. Abp Budzik doktorem honoris causa UP w Lublinie. ekai.pl, 2020-01-23. [dostęp 2020-01-24].
  31. Abp Budzik laureatem nagrody literackiej im. Łobodowskiego. ekai.pl, 2019-10-11. [dostęp 2020-01-24].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Biskupi tarnowscy Biskupi lubelscy Prezydium Konferencji Episkopatu Polski Katoliccy biskupi diecezjalni w Polsce Kontrola autorytatywna (osoba):Identyfikatory zewnętrzne:
Na podstawie artykułu: "Stanisław Budzik" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy