Stanisław Domański (fitopatolog)


Stanisław Domański (fitopatolog) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Domański (ur. 8 maja 1916 w Kłecku, zm. 22 listopada 1993) – polski fitopatolog, mykolog.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Jego ojciec, który był lekarzem chciał, by syn również został lekarzem. Stanisław miał jednak inne plany. W latach 1937-38 studiował wychowanie fizyczne na Uniwersytecie Poznańskim, przeniósł się jednak na Wydział Rolniczo-Leśny tego uniwersytetu. Studia przerwał wybuch wojny. Ukończył je dopiero w 1947 r. . Obronił pracę pt. Badania nad przyczynami obumierania starszych drzewostanów sosnowych w Wielkopolskim Parku Narodowym w Ludwikowie i został na uniwersytecie pracować jako adiunkt. W 1967 r. otrzymał tytuł prof. nadzwyczajnego, w1982 – prof. zwyczajnego. Był związany z Instytutem Badawczym Leśnictwa w Warszawie, Wyższą Szkołą Rolniczą w Poznaniu, Wyższą Szkołą Rolniczą w Krakowie (był tam m.in. dziekanem Wydziału Leśnego). Członek Rady Naukowej Instytutu Botaniki PAN w Krakowie[1].

Stanisław Domański został pochowany 2 grudnia 1993 na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera LXIII)[1].

Praca naukowa | edytuj kod

Autor około 90 prac naukowych, w tym dotyczących grzybów podstawkowych powodujących choroby drzew leśnych lub rozkładających drewno (m.in. Grzyby, tom II, II i XIII; Mała flora grzybów, sześć części, 1974-1991). Był redaktorem naczelnym "Małej Flory Grzybów" i członkiem komitetu redakcyjnego "Acta Mycologica"[1].

Odznaczenia i nagrody | edytuj kod

Odznaczenia
Nagrody i wyróżnienia
  • Nagroda I stopnia Sekretarza Naukowego PAN (dwukrotnie)
  • Nagroda I stopnia Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki (czterokrotnie)

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Życie i dzieło profesora Stanisława Domańskiego (1916-1933), Wiadomości Botaniczne 41/1, 1997 [dostęp 2020-07-18] .
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Stanisław Domański (fitopatolog)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy