Stanisław Harasymowicz


Stanisław Harasymowicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Wacław Harasymowicz pseud. „Lalka”, „Żyrafa” (ur. 26 października 1917 we Lwowie, zm. 10 sierpnia 1944 w Warszawie) – żołnierz Wojska Polskiego II RP, podporucznik artylerii Polskich Sił Zbrojnych i Armii Krajowej, cichociemny.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Był synem Wacława, inżyniera, i Heleny z domu Lewandowskiej, i przyrodnim bratem Jerzego Buyny. Uczył się w Korpusie Kadetów[1]. W 1939 roku zdał maturę w Gimnazjum i Liceum im. Stefana Żeromskiego w Warszawie[a].

We wrześniu 1939 roku nie został zmobilizowany, ale ochotniczo walczył w 1 Pułku Obrony Warszawy. W nocy z 1 na 2 listopada przekroczył granicę polsko-węgierską i w tym samym miesiącu znalazł się we Francji, gdzie został skierowany do Szkoły Podchorążych Piechoty, a następnie Szkoły Podchorążych Artylerii w Camp de Coëtquidan. Od czerwca 1940 roku przebywał w Wielkiej Brytanii, gdzie służył w Centrum Wyszkolenia Artylerii, a następnie w 1 pułku artylerii ciężkiej.

Po przeszkoleniu w dywersji i propagandzie został zaprzysiężony 5 listopada 1943 roku w Oddziale VI Sztabu Naczelnego Wodza i przeniesiony do Głównej Bazy Przerzutowej w Brindisi we Włoszech. Zrzutu dokonano w nocy z 16 na 17 kwietnia 1944 roku w ramach operacji „Weller 15”, którą dowodził kpt. Władysław Krywda. Po skoku otrzymał przydział do Okręgu Polesie AK, do Centrali Zaopatrzenia Terenu (działającej w Warszawie w ramach Kedywu) 30 Dywizji Piechoty AK. Nie został przerzucony na teren Okręgu.

Po wybuchu powstania warszawskiego walczył w Zgrupowaniu „Radosław”, początkowo jako dowódca pododdziału (w sile sekcji – drużyny) w kompanii „Zgoda” batalionu „Czata 49", od 9 sierpnia jako dowódca plutonu „Mieczyków” (po rannym „Mieczu”). 10 sierpnia został ciężko ranny w okolicy ul. Stawki. Zginął trafiony ponownie w czasie transportu z pola walki. Według innej relacji zmarł 11 sierpnia w szpitalu Jana Bożego.

Został pochowany w Warszawie.

Tablica w kościele św. Jacka w Warszawie, upamiętniająca poległych cichociemnych, w tym Stanisława Harasymowicza

Odznaczenia | edytuj kod

Upamiętnienie | edytuj kod

W lewej nawie kościoła św. Jacka przy ul. Freta w Warszawie odsłonięto w 1980 roku tablicę Pamięci żołnierzy Armii Krajowej, cichociemnych – spadochroniarzy z Anglii i Włoch, poległych za niepodległość Polski. Wśród wymienionych 110 poległych cichociemnych jest Stanisław Harasymowicz.

Uwagi | edytuj kod

  1. Tak podaje Tochman (1996), ale nie może to być XL Liceum im. Stefana Żeromskiego, bo to liceum powstało w 1952 roku.

Przypisy | edytuj kod

  1. Tucholski 1984b ↓.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Stanisław Harasymowicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy