Stanisław Hoszowski


Stanisław Hoszowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Henryk Piotr Hoszowski (ur. 19 października 1904 w Kozłowie, zm. 21 stycznia 1987 w Krakowie) – polski historyk, specjalizujący się w historii gospodarczej.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Syn Apolinarego oraz Emilii Hoszowskiej (z domu Wczelik). Uczęszczał do gimnazjum w Tarnopolu, a następnie do VII Państwowego Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki we Lwowie. W latach 1922–1925 (a także 1929–1936) pracował jako nauczyciel w lwowskich szkołach. Od 1925 pracował na Uniwersytecie Jana Kazimierza, studiując historię i ekonomię. Studia ukończył w 1928. W 1929 uzyskał doktorat na podstawie pracy Ceny we Lwowie w XVI i XVII wieku, promotorem był Franciszek Bujak. W 1935 uzyskał na UJK veniam legendi, na podstawie rozprawy Źródła do dziejów gospodarczych Lwowa w XIX i XX wieku. W latach 1935–1939 był również wykładowcą Uniwersytetu Jagiellońskiego. W październiku 1936 otrzymał prawo veniam legendi z zakresu historii społecznej i gospodarczej na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie[1]. Odbył serię wyjazdów naukowych do Anglii i Holandii, m.in. do London School of Economics, gdzie przebywał w roku 1936/1937.

W czasie II wojny światowej, po zamknięciu Uniwersytetu Lwowskiego przez Niemców, pracował jako urzędnik w lwowskim magistracie (1940–1945) oraz w bibliotece Ossolineum (1944–1945).

Po wojnie trafił do Torunia. 1 października 1945 został zatrudniony na stanowisku profesora na tworzonym tam Uniwersytecie Mikołaja Kopernika. W latach 1945–1951 kierował Katedrą Historii Społecznej i Gospodarczej, a od 1952 do 1954 piastował stanowisko dziekana Wydziału Humanistycznego. Kierował też Zespołem Katedr Historii Polski (1953).

Otrzymał Złoty Krzyż Zasługi (1954)[2] i Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)[3].

Pracował też w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Gdańsku (1947–1952) oraz w Instytucie Historii PAN (1953). W 1957 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. W 1958 roku przeniósł się z UMK do Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Krakowie, gdzie objął stanowisko kierownika Katedry Historii Gospodarczej. Uczelnia ta, w 1983 roku, przyznała mu tytuł doktora honoris causa.

Prywatnie, ożenił się z Marią Hoszowską z domu Wydra[4], którą poznał jeszcze we Lwowie[5]. Miał z nią trójkę dzieci: Danutę, Annę oraz Lesława.[4]

Zmarł w 1987 w Krakowie, został pochowany na Cmentarzu Rakowickim.

Wybrane publikacje | edytuj kod

  • Ceny we Lwowie w XVI i XVII wieku (1928)
  • Historyczne badania cen (1931)
  • Kronika seminarjum historji społecznej i gospodarczej U. J. K. za pierwszych jego dziesięć lat istnienia 1921–1931 (1931)
  • Historja społeczna i gospodarcza w polskiej szkole średniej (1932)
  • Ceny we Lwowie w latach 1701–1914 (1934)
  • Ekonomiczny rozwój Lwowa w latach 1772–1914 (1935)
  • Zagadnienie fluktuacyj gospodarczych w okresie XV–XVIII wieku (1938)
  • Z dziejów handlu zbożowego w Toruniu 1760–1860 (1949)

Bibliografia | edytuj kod

  • SławomirS. Kalembka SławomirS. (red.), Pracownicy nauki i dydaktyki Uniwersytetu Mikołaja Kopernika 1945–2004. Materiały do biografii, Toruń: Wydawnictwo Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, 2006, s. 272–273, ISBN 83-231-1988-0 .

Przypisy | edytuj kod

  1. Nowi profesorowie na Uniwersytecie lwowskim. „Gazeta Lwowska”, s. 2, Nr 245 z 24 października 1936. 
  2. M.P. z 1954 r. nr 112, poz. 1588
  3. M.P. z 1955 r. nr 101, poz. 1400
  4. a b Stanisław Henryk Piotr Hoszowski, geni_family_tree [dostęp 2019-11-14]  (pol.).
  5. PawełP. Hoszowski PawełP., Danuta Daszkiewicz (Hoszowska) – przekaz ustny, 2019 .
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Stanisław Hoszowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy