Stanisław Janicki (1798–1855)


Stanisław Janicki (1798–1855) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Janicki (ur. 4 maja 1798 w Warszawie, zm. 8 maja 1855 tamże) – polski matematyk, pedagog oraz pisarz.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Pochodził ze szlacheckiego rodu Janickich herbu Rola. Był ojcem inżyniera oraz wynalazcy Stanisława Janickiego. W 1824 roku uzyskał doktorat na Uniwersytecie Warszawskim za pracę z dziedziny techniki; O machinach parnych – pierwszej naukowej polskiej pracy o maszynach parowych[1]. W 1825 roku Rada Politechniczna pod kierownictwem Stanisława Staszica podjęła kroki w celu utworzenia w Warszawie Instytutu Politechnicznego. W celu wykształcenia kadry planowanej uczelni wydelegowała ona na specjalistyczne studia zagraniczne grupę młodych absolwentów uniwersytetu typowanych na nowych wykładowców uczelni. Jednym z nich był m.in. Stanisław Janicki[2]. Był prezesem kolegium kościelnego warszawskiej parafii ewangelicko-reformowanej.

Zmarł w Warszawie w 1855 i pochowany został na cmentarzu ewangelicko-reformowanym (kwatera C-1-7)[3].

Rodzina | edytuj kod

Był synem Ludwika i Tekli z Ulidowskich. Poślubił Helenę z Malczów, siostrę Konstantego Bogumiła (1799-1839) oraz Jana Fryderyka Wilhelma (1795-1852) Malczów. Pod wpływem żony, przeszedł na kalwinizm i w tym wyznaniu były wychowane jego dzieci. Był ojcem czworga dzieci, w tym:

Dzieła | edytuj kod

  • O machinach parnych (1823)[1]

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Stanisław Janicki, „O machinach parnych”, Warszawa 1823 (pol.). Biblioteka Uniwersytecka im. Jerzego Giedroycia w Białymstoku. [dostęp 2014-03-06].
  2. Bolesław Orłowski: Nie tylko szablą i piórem. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1985, s. 132, 133. ISBN 83-206-0509-1.
  3. śp. Stanisław Janicki

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Stanisław Janicki (1798–1855)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy