Stanisław Jasiński (wojskowy)


Stanisław Jasiński (wojskowy) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Jasiński ps. „Wojtek”, „Stach”[1] (ur. 22 maja 1913 w Czesławicach, zm. 15 stycznia 1981[1]) – podpułkownik Wojska Polskiego.

Życiorys | edytuj kod

Absolwent Szkoły Podchorążych Artylerii w Toruniu. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 15 października 1936 i 25. lokatą w korpusie oficerów artylerii[2]. W marcu 1939 pełnił służbę w 8 dywizjonie artylerii przeciwlotniczej w Toruniu na stanowisku dowódcy plutonu 4. baterii[3]. Podczas okupacji w ZWZ-AK. W styczniu 1943, w wyniku donosu, został zatrzymany i osadzony na Pawiaku[4]. 29 kwietnia tego roku przybył do KL Auschwitz, w którym figurował pod nazwiskiem „Stanisław Okrzeja”[5]. 20 czerwca 1944 jako jednemu z nielicznych udała się samotna ucieczka z Oświęcimia[6]. Przybył do Warszawy, gdzie wziął udział w powstaniu warszawskim. Pełnił służbę w Kwatermistrzowstwie 3 Rejonu Obwodu V Mokotów. Po kapitulacji opuścił stolicę z ludnością cywilną[1].

Od 1945 pełnił służbę w 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, a następnie sprawował funkcję oficera prasowego w Gabinecie Ministra Obrony Narodowej. Później został zastępcą redaktora naczelnego Żołnierza Polskiego. W 1952 został aresztowany. W 1956 został zrehabilitowany, lecz stan zdrowia uniemożliwił mu dalszą służbę w wojsku. Otrzymał rentę inwalidzką i równocześnie podjął pracę, jako pracownik cywilny w Domu Wojska Polskiego. Zmarł w Warszawie. Był odznaczony m.in. Virtuti Militari V kl.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Powstańcze biogramy ↓.
  2. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 196.
  3. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 771.
  4. Straty ↓, numer obozowy 119384.
  5. Informacja o więżniach ↓, numer obozowy 119384.
  6. Informacja o więżniach ↓.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Stanisław Jasiński (wojskowy)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy