Stanisław Karpowicz


Stanisław Karpowicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Karpowicz (ur. 24 lutego 1864 w Haciszkach k. Nowogródka, zm. 16 czerwca 1921 w Otwocku) – polski pedagog[1].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Rozległe wykształcenie zawdzięczał głównie samokształceniu. Był współpracownikiem periodyków: „Poradnik dla Samouków”, „Nowych Torów”, „Przeglądu Pedagogicznego”. Był również encyklopedystą oraz w latach 1900-1914 członkiem komitetu redakcyjnego Encyklopedii wychowawczej[2][1]. W latach 1906-1913 był działaczem Towarzystwa Kultury Polskiej[3]. W latach 1919–1921 zajmował stanowisko docenta w Wolnej Wszechnicy Polskiej[1].

Interesował się problemami epistemologicznymi pedagogiki, usiłując oprzeć pedagogikę na podstawach naukowych, a także zagadnieniami ustroju szkolnego i systemu wychowawczego w szkole polskiej[1].

Główne prace | edytuj kod

  • 1897: „Szkice pedagogiczne”[4]
  • 1907: „Ideały i metody wychowania współczesnego”
  • 1912: „Indywidualność i jej kształcenie”[5]
  • 1965: „Pisma pedagogiczne”[1]

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Wincenty Okoń: Nowy słownik pedagogiczny. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie „Żak”, 2001, s. 161. ISBN 83-88149-41-5.
  2. Kierski, t.I 1923 ↓.
  3. Kultura Polska : organ Towarzystwa Kultury Polskiej : miesięcznik. 1909 nr 4 (1 IV), Warszawa 1909, s. 12.
  4. StanisławS. Karpowicz StanisławS., Szkice pedagogiczne, polona.pl [dostęp 2020-03-30] .
  5. StanisławS. Karpowicz StanisławS., Indywidualność i jej kształcenie, polona.pl [dostęp 2020-03-30] .

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Stanisław Karpowicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy