Stanisław Koziej


Stanisław Koziej w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Stanisław Koziej przemawiający podczas 37. posiedzenia Senatu RP (2013)

Stanisław Marian Koziej (ur. 8 lipca 1943 w Glinniku) – polski wojskowy, nauczyciel akademicki i urzędnik państwowy. Generał brygady Wojska Polskiego w stanie spoczynku, profesor nauk wojskowych.

W latach 2005–2006 wiceminister obrony narodowej, w latach 2010–2015 szef Biura Bezpieczeństwa Narodowego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

W latach 1962–1965 był podchorążym Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych im. Tadeusza Kościuszki we Wrocławiu, a w latach 1970–1973 słuchaczem Akademii Sztabu Generalnego. Ukończył także specjalistyczne kursy m.in. w Instytucie Wyższych Studiów Obrony Narodowej w Paryżu oraz Akademii Obrony NATO. Obronił doktorat i habilitację, a w 1990 otrzymał tytuł profesora nauk wojskowych[1].

Był długoletnim pracownikiem naukowym Akademii Sztabu Generalnego i następnie Akademii Obrony Narodowej. Pełnił m.in. funkcje zastępcy kierownika i kierownika katedry oraz dziekana wydziału. Objął także stanowiska profesora zwyczajnego na Wydziale Strategiczno-Obronnym AON oraz dyrektora Instytutu Bezpieczeństwa Krajowego w Wyższej Szkole Zarządzania Personelem w Warszawie. Był również nauczycielem akademickim w Prywatnej Wyższej Szkole Nauk Społecznych, Komputerowych i Medycznych w Warszawie[2].

W okresie PRL był członkiem PZPR[3]. Od kwietnia 1993 do stycznia 1994 był dyrektorem Departamentu Systemu Obronnego Biura Bezpieczeństwa Narodowego. 11 listopada 1993 prezydent Lech Wałęsa awansował go na generała brygady.

W latach 1994–2001 był dyrektorem Departamentu Systemu Obronnego w Ministerstwie Obrony Narodowej. Od 1996 do 1997 pełnił funkcję szefa polskiej misji w Komisji Nadzorczej Państw Neutralnych w Korei. Następnie przez rok był zastępcą Szefa Misji OBWE w Gruzji. W latach 1999–2001 reprezentował Polskę w Grupie Wysokiego Szczebla NATO ds. Polityki i Strategii Nuklearnej. W 2002 przeniesiony został w stan spoczynku.

W wyborach parlamentarnych w 2005 bez powodzenia kandydował do Senatu z ramienia Platformy Obywatelskiej (zajął 8. miejsce spośród 20 kandydatów w okręgu)[4]. 7 listopada 2005 powołano go na stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Obrony Narodowej. 26 lipca 2006 podał się do dymisji, obowiązki wiceministra przestał pełnić 10 sierpnia 2006. Stał się jednym z autorów polskiej doktryny obronnej lat 90., głównym autorem Planu obrony Rzeczypospolitej Polskiej, Strategii obronności Rzeczypospolitej Polskiej oraz Polityczno-Strategicznej Dyrektywy Obronnej, a także autorem kilkuset publikacji z dziedziny nauk wojskowych.

13 kwietnia 2010 wykonujący obowiązki prezydenta RP marszałek Sejmu Bronisław Komorowski powołał Stanisława Kozieja na urząd szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego, nieobsadzony po śmierci Aleksandra Szczygły[5]. 20 maja 2010 został powołany w skład Rady Bezpieczeństwa Narodowego[6]. 5 sierpnia 2015 został odwołany z dniem 6 sierpnia 2015 ze stanowiska szefa BBN[7]. W 2018 zasiadł w radzie Fundacji Instytut Bronisława Komorowskiego[8], następnie został członkiem rady programowej tej fundacji[9].

Odznaczenia | edytuj kod

Wybrane publikacje | edytuj kod

  • Teren i taktyka (współautor), 1980
  • Rajdy bojowe, 1987
  • Wstępne studium o obronności Polski u progu XXI wieku, 1990
  • Teoria sztuki wojennej, 1993
  • Bezpieczeństwo narodowe i obronność Rzeczypospolitej Polskiej, 1996
  • Kierowanie obroną narodową Rzeczypospolitej Polskiej, 1996
  • Podstawowe założenia obronności Rzeczypospolitej Polskiej (współautor), 1996
  • Polska doktryna obronna i jej modyfikacja w obliczu integracji z NATO, 1996
  • Rola ministra i Ministerstwa Obrony Narodowej w kierowaniu obronnością państwa (współautor), 1996
  • Współczesne problemy bezpieczeństwa międzynarodowego i narodowego (studium analityczne), 2003
  • Między piekłem a rajem. Szare bezpieczeństwo na progu XXI wieku, 2006
  • Zarządzanie strategiczne bezpieczeństwem. Teoria, praktyka, dydaktyka (współautor), 2006

Przypisy | edytuj kod

  1. Ludzie nauki w wojsku. Warszawa: Centralny Ośrodek Naukowej Informacji Wojskowej, 1997, s. 35. ISBN 83905045-1-0.
  2. Zasłużeni wykładowcy. pwsbia.edu.pl. [dostęp 2020-04-08].
  3. Szef BBN po sowieckim kursie. naszdziennik.pl, 12–13 lutego 2011. [dostęp 2010-02-13].
  4. Serwis PKW – Wybory 2005. [dostęp 2011-08-20].
  5. Komorowski powołał Kozieja. rp.pl, 13 kwietnia 2010. [dostęp 2010-04-13].
  6. Bronisław Komorowski powołał skład Rady Bezpieczeństwa Narodowego. gazeta.pl, 20 maja 2010. [dostęp 2010-05-23].
  7. Prezydent odwołał szefa BBN. bbn.gov.pl, 6 sierpnia 2015. [dostęp 2015-08-07].
  8. O nas. bronislawkomorowski.org. [dostęp 2018-08-05].
  9. O nas. bronislawkomorowski.org. [dostęp 2019-01-23].
  10. M.P. z 2015 r. poz. 964 – pkt 4.
  11. M.P. z 2001 r. nr 43, poz. 688 – pkt 16.
  12. Ppor. Stanisław Koziej (zdjęcie). koziej.pl. [dostęp 2013-12-06].
  13. Medal „Labor Omnia Vincit” dla szefa Biura Bezpieczeństwa Narodowego gen. prof. dr hab. Stanisława Kozieja. thc.org.pl, 5 października 2011. [dostęp 2014-06-16].
  14. Delegacja stowarzyszenia „Peacekeeperów” w BBN. bbn.gov.pl, 12 grudnia 2011. [dostęp 2013-10-26].
  15. Delegacja rezerwistów i weteranów w BBN. bbn.gov.pl, 17 stycznia 2013. [dostęp 2013-02-28].
  16. Szef BBN uhonorowany przez Związek Oficerów Rezerwy RP. bbn.gov.pl, 23 stycznia 2014. [dostęp 2014-06-16].
  17. Arsberetning 2012. Det kongelige hoff. (norw.). kongehuset.no, marzec 2013. s. 44–45. [dostęp 2013-12-05].
  18. Ar Viestura ordeni apbalvoto personu registrs apbalvošanas seciba, sakot no 2004. gada oktobra (łot.). president.lv. s. 10. [dostęp 2014-12-11].
  19. Minister Stanisław Koziej Komandorem Orderu Legii Honorowej. bbn.gov.pl, 18 czerwca 2013. [dostęp 2014-12-11].
  20. Eesti Vabariigi teenetemärgid (est.). president.ee. [dostęp 2014-12-11].
  21. Cavaliere di Gran Croce Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it. [dostęp 2015-09-26].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Stanisław Koziej" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy