Stanisław Krzycki


Stanisław Krzycki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Krzycki herbu Kotwicz (ur. 1616, zm. 1681) – marszałek sejmu koronacyjnego w 1669 roku[1], kasztelan poznański.

Spis treści

Rodzina | edytuj kod

Syn Piotra (zm. przed 1641) i Jadwigi Marszewskiej, pieczętującej się herbem Rogala. Trzykrotnie żonaty. Pierwsza żona Anna Golińska urodziła czworo dzieci: Andrzej, Władysław i Wojciech zmarli w młodym wieku. Jedyna córka Stanisława i Anny, Jadwiga poślubiła Samuela Kowalskiego. Druga żona Zofia Głębocka otrzymała dożywocie na Prusinowicach w województwie sieradzkim. Trzecia żona, Ewa Raczyńska (1623-1699), córka Zygmunta Raczyńskiego, sędziego surrogatora nakielskiego grodzkiego. Urodziła czworo dzieci: Annę, Urszulę, Apolinarę oraz Jana (zm. 1720), kasztelana nakielskiego.

Pełnione urzędy | edytuj kod

Początkowo pełnił obowiązki stolnika kaliskiego (1653-60), następnie sędzia surrogator grodzki kaliski (1659). W 1661 roku otrzymał stanowisko sędziego ziemskiego kaliskiego. Od 1663 piastował urząd starosty ujskiego (1663), następnie podkomorzego kaliskiego (1667). W latach (1677-1681) sprawował urząd kasztelana poznańskiego.

Poseł na sejm 1653 roku z województwa poznańskiego i kaliskiego[2]. Poseł na sejm jesienny 1666 roku z sejmiku średzkiego województw poznańskiego i kaliskiego[3].

Poseł sejmiku średzkiego województw poznańskiego i kaliskiego na sejm 1677 roku[4].

Dobra majątkowe i polityka | edytuj kod

W polityce człowiek czynny w działaniu, zdecydowany, zasłużony i szanowany wśród szlachty. Jako pierwszy oddał głos na Michała Korybuta Wiśniowieckiego w nominacji na króla elektora. Zdobywszy ogólne poparcie uzyskał tytuł marszałka. W 1661 nabył Kromolice i Pierzchno w powiecie pyzdrskim od Grudzińskiego. Na sejmie abdykacyjnym jako poseł województwa poznańskiego 16 września 1668 roku podpisał akt potwierdzający abdykację Jana II Kazimierza Wazy[5]. W 1674 roku był elektorem Jana III Sobieskiego z województwa kaliskiego[6]. Poseł sejmiku średzkiego województw poznańskiego i kaliskiego na sejm koronacyjny 1676 roku[7].

W 1679 roku sprzedał Milanów (z okolicą), Matczyńskiemu.

Bibliografia | edytuj kod

  • Hr. Seweryn Uruski "Rodzina. Herbarz szlachty polskiej" (tom 8, str. 124-127, Krzyccy herbu Kotwicz
  • Adam Boniecki "Herbarz Polski" (tom XIII, str. 13, Krzyccy herbu Kotwicz)

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. hasło z XV tomu Polskiego Słownika Biograficznego z 1970 roku, autorstwa Włodzimierza Dworzaczka
  2. Tomasz Ciesielski, Sejm brzeski 1653 r., Toruń 2003, s. 276.
  3. Paweł Krakowiak, Dwa Sejmy w 1666 roku, Toruń 2010, s. 486.
  4. Krystyn Matwijowski, Pierwsze sejmy z czasów Jana III Sobieskiego, Wrocław 1976, s. 250.
  5. Volumina Legum, t. IV, Petersburg 1860, s. 481.
  6. Suffragia Woiewodztw, y Ziem Koronnych, y Wielkiego Xięstwá Litewskiego, zgodnie na Naiaśnieyszego Jana Trzeciego Obránego Krola Polskiego, Wielkiego Xiążęćiá Litewskiego, Ruskiego, Pruskiego, Mázowieckiego, Zmudzkiego, Inflantskiego, Smolenskiego, Kijowskiego, Wołhynskiego, Podolskiego, Podláskiego, y Czerniechowskiego Dáne między Wárszawą á Wolą / Dnia Dwudziestego pierwszego Máiá / Roku 1674
  7. Krystyn Matwijowski, Pierwsze sejmy z czasów Jana III Sobieskiego, Wrocław 1976, s. 246.
Na podstawie artykułu: "Stanisław Krzycki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy