Stanisław Mielnicki


Stanisław Mielnicki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stanisław Marian Mielnicki (ur. 25 marca 1898 w Bielsku, zm. 3 maja 1969 w Krakowie) – polski inżynier architekt, wykładowca i profesor zwyczajny Politechniki Krakowskiej.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Studiował na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej, równocześnie od 1923 pracował zawodowo jako kierownik budowy banku w Żywcu. Od 1924 rozpoczął pracę wykładowcy, początkowo we Lwowie, a następnie w Katowicach, Tarnowie i Bytomiu. Po obronie dyplomu w 1926 rozpoczął pracę architekta, zaprojektował liczne obiekty szkolne, internaty, sanatoria, pensjonaty, domy mieszkalne oraz obiekty infrastruktury kolejowej. W 1946 zamieszkał we Wrocławiu i rozpoczął pracę na Wydziale Budownictwa Politechniki Wrocławskiej, kierował Katedrą Budownictwa Ogólnego, w 1949 katedra weszła w strukturę Wydziału Architektury. Rok później uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, od 1953 przez dwie kadencje był dziekanem Wydziału Architektury, przewodniczył Społecznej Komisji Budowy Domów Studenckich we Wrocławiu[1]. Równolegle do pracy dydaktycznej pracował nad projektami renowacji zabytków na terenie Dolnego Śląska m.in. w Brzegu, Nysie, Wrocławiu, Świdnicy i Złotoryi.

Na zaproszenie prof. rektora Bronisława Kopycińskiego z Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki w 1957 przeprowadził się do Krakowa i rozpoczął pracę na Wydziale Budownictwa Politechniki Krakowskiej. W 1963 został profesorem zwyczajnym[2]. Kierownik Katedry Budownictwa Ogólnego na Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Krakowskiej (1956–1968). W 1968 przeszedł na emeryturę.

Członek Stowarzyszenia Architektów na Śląsku (przed 1934). Pierwszy Prezes ZO SARP O. Katowice (1934). Członek Sekcji Budownictwa i Architektury PAN. Członek Rady Naukowej Centralnego Zarządu Przemysłu Kamienia Budowlanego. Przewodniczący Rady Naukowej Zespołu Rzeczoznawców PZITB. Członek Rady Naukowej Instytutu Budownictwa Politechniki Krakowskiej[3].

Poślubił Jadwigę z Dydusiaków i mieli syna, Andrzeja.

Stanisław Mielnicki zmarł w Krakowie w 1969 r. i został pochowany na Cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu[4].

Publikacje | edytuj kod

  • Materiały budowlane (1938)
  • Ustroje budowlane, Spółdzielnia Wydawnicza „Meta”, Katowice, 1947

Przypisy | edytuj kod

  1. MarekM. Burak MarekM., PiotrP. Pregiel PiotrP., Tytularni profesorowie Politechniki Wrocławskiej 1945–2015 (pdf), Politechnika Wrocławska, s. 68, Wrocław 2015 .
  2. DZIEDZICTWO AKADEMICKIEGO LWOWA NA POLITECHNICE KRAKOWSKIEJ (pdf), Zeszyty Historyczne Muzeum PK 1/2017 (1), rok 1, Kraków 2017 .
  3. ZenonZ. Prętczyński ZenonZ., Pamięci Architektów Wrocławskich 1945-2005, Wrocław: Dolnośląska Okręgowa Izba Architektów, 2010 .
  4. Cmentarz Parafialny św. Rodziny we Wrocławiu – wyszukiwarka

Odznaczenia | edytuj kod

W dzielnicy Wapienica w Bielsku jest ulica im. ,,Stanisława Mielnickiego".

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Stanisław Mielnicki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy