Stanisław Mikulski


Stanisław Mikulski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Stanisław Mikulski (2008)

Stanisław Mikulski (ur. 1 maja 1929 w Łodzi, zm. 27 listopada 2014 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy, prezenter telewizyjny i konferansjer.

Odcisk dłoni Stanisława Mikulskiego na Promenadzie Gwiazd w Międzyzdrojach Grób aktora na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Jego rodzice, Jan i Helena z domu Wajs[1], byli tkaczami. Stanisław Mikulski dzieciństwo spędził na łódzkich Bałutach, a po wybuchu wojny mieszkał z rodziną w Śródmieściu. W 1950 zdał maturę w VIII Liceum Ogólnokształcącym w Łodzi[2][3]. W 1953, w Krakowie, zdał eksternistyczny egzamin aktorski. Następnie występował w Teatrze im. Osterwy w Lublinie (1952–1964), oraz w warszawskich teatrach: Teatrze Powszechnym (1964–1966), Teatrze Ludowym (1966–1969) oraz Teatrze Polskim (1969–1983). Od 1983 do 1988 był aktorem Teatru Narodowego w Warszawie.

Pierwszą znaczącą rolę zagrał w filmie Kanał. Wielką popularność zdobył przede wszystkim dzięki głównej roli, Hansa Klossa, najpierw w teatrze TV, Stawka większa niż życie (1965-1967), a następnie w kultowym serialu telewizyjnym pt. Stawka większa niż życie (1967–1968). Był też wielokrotnie konferansjerem na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej, gdzie występował również jako wykonawca. Był konferansjerem na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze[4].

W okresie PRL działał w sferze politycznej w ramach organizacji i partii komunistycznych. W latach 1946–1951 należał do Związku Walki Młodych i Związku Młodzieży Polskiej. Od 1951 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. W 1978 został I sekretarzem POP w Teatrze Polskim w Warszawie. Od 10 lutego 1978 do 12 grudnia 1979 był członkiem egzekutywy Komitetu Warszawskiego PZPR, od 12 grudnia 1979 do 29 czerwca 1981 członkiem Komitetu Warszawskiego PZPR[5]. W 1983 został wybrany do składu Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej, a w latach 1986–1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego. Od 1988 do 1990 pełnił funkcję dyrektora Ośrodka Informacji i Kultury Polskiej (Польский культурный центр в Москве) przy ambasadzie PRL w Moskwie.

Od 1995 do 1998 był prowadzącym teleturnieju Koło Fortuny w TVP2. Następnie na antenie TVN prowadził program Supergliny.

Był wielokrotnie nagradzany nagrodami branżowymi i państwowymi.

Zmarł 27 listopada 2014 w wyniku choroby nowotworowej[6]. 5 grudnia 2014 został pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera B32-tuje-22)[7]. Pogrzeb miał charakter świecki[8]. Tego samego dnia jego pamięć minutą ciszy uczcił Sejm RP VII kadencji[9][10].

Życie prywatne | edytuj kod

Stanisław Mikulski był trzykrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną w latach 1954–1966 była Wanda. Z tego małżeństwa miał swojego jedynego syna, Piotra Mikulskiego. Jego wnuk, Jakub Mikulski, był perkusistą grupy Roan.

Drugi związek małżeński zawarł z kostiumolog Jadwigą Rutkiewicz (zmarła w 1985)[11], mieli bliźniaki Grzegorza i Bartłomieja, którzy zmarli tuż po porodzie (w 1972 roku).

Trzecią żoną Stanisława Mikulskiego była muzykolog Małgorzata Błoch-Wiśniewska (ur. 1952)[12], z którą wspólnie wychowywali córkę Wiśniewskiej z poprzedniego małżeństwa.

Filmografia | edytuj kod

Dubbing

Upamiętnienie | edytuj kod

W 2019, w rodzinnym mieście Stanisława Mikulskiego – Łodzi – krańcówkę autobusową przy ulicy Wydawniczej nazwano jego imieniem [1]

Nagrody i odznaczenia | edytuj kod

Nagrody i wyróżnienia
  • 1965, 1966, 1968 – „Złota Maska” dla najpopularniejszego aktora w konkursie „Expressu Wieczornego”)
  • 1967, 1969, 1970 – „Srebrna Maska” dla najpopularniejszego aktora w konkursie „Expressu Wieczornego”)
  • 1968 – Stawka większa niż życie – Nagroda Ministra Obrony Narodowej I stopnia
  • 1970 – Stawka większa niż życie – Nagroda telewizji NRD
  • 1972 – „Złoty Kwiat Pragi
  • 1973 – Podziemny front – Nagroda Ministra Obrony Narodowej II stopnia
  • 1983 – Nagroda Ministra Kultury i Sztuki I stopnia za całokształt dokonań aktorskich w zakresie teatru;
  • 1987 – Dyplom Ministra Spraw Zagranicznych za upowszechnianie kultury polskiej za granicą
  • 2002 – „Gwiazda Telewizji Polskiej” – statuetka wręczona z okazji 50-lecia TVP „za kreacje aktorskie w filmie i teatrze telewizji”
  • 2004 – Odcisk dłoni na Promenadzie Gwiazd
Odznaczenia

Przypisy | edytuj kod

  1. Marcin Marynicz. Stanisław Mikulski – genealogia. „More Maiorum”. 12 (23), 2014. 
  2. Absolwenci. W: Osiemdziesięciolecie powołania Społecznego Polskiego Gimnazjum Męskiego w Łodzi obecnego VIII Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Asnyka. Biuletyn okolicznościowy z okazji zjazdu wychowanków 31 marca 2001 r. s. 28.
  3. Hans Kloss incognito. Na jubileuszu VIII LO były tłumy. gazeta.pl. [dostęp 2011-09-25].
  4. XIII Festiwal Piosenki Radzieckiej Zielona Góra 1977: program b.n.s.
  5. Stanisław Mikulski w Biuletynie Informacji Publicznej IPN [dostęp z dnia: 2016-03-28]
  6. Stanisław Mikulski przegrał walkę z rakiem
  7. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  8. Dziś odbył się pogrzeb Stanisława Mikulskiego na Powązkach w Warszawie. onet.pl. [dostęp 2014-12-05].
  9. 81. posiedzenie – Sejm zakończył obrady. sejm.gov.pl, 5 grudnia 2014. [dostęp 6 grudnia 2014].
  10. Burza w sprawie minuty ciszy dla Stanisława Mikulskiego. tvn24.pl. [dostęp 2014-12-04].
  11. Tygodnik Życie na Gorąco nr 49, 4 grudnia 2014, s. 30-31
  12. Tygodnik To & Owo, nr 49, 2 grudnia 2014, s. 6
  13. Od „Grunwaldu” do „Stawki większej niż życie”. kombatantpolski.pl, styczeń 2014. [dostęp 2014-11-27].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Stanisław Mikulski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy